Barnabætur smarnabætur...

Við gerðum ansi vel við okkur í kvöld, nýttum 2000 kallinn minn sem ég fékk í barnabætur til þess að kaupa lambalundir í matinn - kannski verður pöntuð pizza fyrir Andra 2000 kall á morgun;)

En án gríns þetta er til skammar, 2200 kr. á mann! Þetta var nú lítið fyrir en við erum greinilega svona mikið hátekjufólk. Mér finnst lágmark að miða þetta eingöngu við dagvinnu eða 100% vinnu, ekki refsa fólki sem vinnur mikið.

Reglubundið eftirlit hjá Leitarstöðinni...

Ég skellti mér í dag enda stuðningsmaður þess að fylgja þessu eftir á tveggja ára fresti. Þetta er aldrei það skemmtilegasta sem kona fer í en alltaf mikill léttir þegar þessu er aflokið. Eftir gott spjall og ýmis ráð frá henni Möggu marghugu minni í gær varð ég reynslunni ríkari en ég hef aldrei farið beint niður á Leitarstöð heldur alltaf til míns læknis. Hún benti mér til að mynda á að það væri einn læknir sem væri sérlega harðhentur og því skyldi ég annað hvort biðja um annan lækni eða panta annan tíma. Ég var því ekki lengi að athuga hverjir væru á vakt dagsins til þess að fullvissa mig um að þessi læknir væri ekki á vakt. Svo var ekki.

Galvösk gekk ég svo inn á minn bás en eins og Magga lýsti réttilega er þetta eins og vera í fjósi, færð þinn bás og slopp og situr svo ber að neðan meðal annarra kvenna í sama leiðangri. Ég fór úr sokkunum, fannst það passa betur við sloppinn á meðan margar aðrar voru í sínum, allaveganna, ég er kölluð inn og spurð hvort mér sé sama að læknanemi sé viðstaddur, jújú ég er til í það, þekkjandi nokkra læknanema og vitandi að þetta er þeim nauðsynlegt. Ég gerði mér samt ekki grein fyrir að læknanemar dagsins í dag eru ungir, ég er ung en þeir eru jafnvel enn yngri! Á móti mér tók því að mér fannst óttalega og jafnvel fullungur piltur sem ætlaði sér að vera viðstaddur þessa yndislegu athöfn. Og ekki varð það betra þegar læknirinn spurði hvort það væri í lagi mín vegna að unglambið fengi að taka sýnið undir hennar handleiðslu! Hvað getur maður sagt, ekki nei á þessu mómenti og sem betur fer þekkti ég ekki nemann! Þetta gekk samt vel hjá honum og hann alveg með þetta. Lærdómur dagsins framvegis er þó að afþakka læknanema nema fá að ganga úr skugga um að þekkja þá alls ekki. Mig langar ekkert sérstaklega að láta gamla nemendur mína vera að krukka eitthvað í kjallaranum mínum:)

Merkilega hreinskilið

Á leiðinni úr vinnunni í dag hitti ég eldri konu sem ég kannast við hérna í hverfinu, hún spjallar alltaf aðeins við mig þegar við hittumst enda opin og nokkuð hreinskilin.

Spjallið í dag var á þessa leið:

Konan: Nei hæ!
Ég: Hæ!
Konan: Flottar gammósíur sem þú ert í eða eru þetta sokkabuxur?
Ég: Já svona leggings bara...
Konan: Ertu ekki fegin alltaf á vorin þegar kennslu lýkur?
Ég: Jú jú, ég hef samt mjög gaman að þessu starfi en auðvitað alltaf gott að fara í sumarfrí
Konan: Ertu að fá einhverjar bólur þarna? (Og bendir fyrir neðan munninn á mér)
Ég: (Nokkuð góð bara í húðinni þessa stundina) Uh..ég veit það ekki...
Konan: Ég fékk nú bólur alveg fram til sextugs...
Ég: Já, ég hef nú heyrt um einhverja svoleiðis
Konan: Já, já eða kannski er þetta bara þetta mánaðarlega...
Ég: haha já getur verið en við sjáumst!
Konan: Já við sjáumst!

Alveg merkilegt hvað fólk telur sig geta verið hreinskilið við mig:)

Ertu kassi inni í kassanum?

Ég lenti í smá spjalli við einn nemanda minn um Stars Wars og ævintýramyndir og þætti yfir höfuð. Þetta byrjaði út frá því að ég sagði honum að ég væri ekki fyrir neitt ævintýra, hvorki bíómyndir, þætti eða annað slíkt. Hann vildi meina að maður yrði svo hugmyndaríkur með því að horfa á svona ævintýradótarí en ég þurfti í algjörri hreinskilni að segja honum að þetta hafi bara aldrei verið fyrir mig. Hann teiknaði þá svona kassa með fingrunum og spurði hvort ég væri bara inni í svona kassa, ég játti því og sagði honum að það kæmi alveg fyrir en þá bætti hann um betur teiknaði kassa inn í stóra kassann og spurði hvort ég væri kannski bara inni í kassa inni í kassa....!

Ég þarf að koma mér út úr þessum kassa stundum, það er alveg klárt mál. Ég get nefnilega hugsað út fyrir kassann en þarf að koma mér þaðan út hið snarasta!

Utanlandsferðir, danskeppnir og fleira skemmtilegt framundan!

Þegar ég hugsa tilbaka þessi 11 ár sem við Andri höfum verið saman telst mér svo til að ég hafi farið til útlanda að minnsta kosti einu sinni hvert eitt og einasta ár! Ég man að vísu ekki alveg hvort ég fór eitthvað árið 2002 og því miður var ég ekki byrjuð að blogga þá og get því ekki flett slíkum heimildum upp en eflaust á ég einhverja dagbók frá árinu þar sem ég hef skráð þetta hjá mér! Þetta eru náttúrulega alveg fáránleg forréttindi í ljósi þess að stóran hluta af þessum tíma var ég námsmaður og hinn hlutann kennari. Ástæðan fyrir þessum ferðum er auðvitað að stærstum hluta tilkomin vegna allra þeirra aukavinna sem mér hefur boðist að taka og það er kannski stærsta ástæðan fyrir því að ég nenni því yfir höfuð, einungis í þeim tilgangi að komast að lágmarki einu sinni á ári út fyrir litlu eyjuna okkar.

Eftir hrunið hélt ég að nú yrði eitthvað lát á en síður en svo, strax nokkrum dögum eftir hrun áttum við bókað flug til Kaupmannahafnar með aðeins 2000 danskar í vasanum því meiri gjaldeyri var ekki að fá! Síðan var það Stokkhólmur og Ítalía 2009, árið 2010 hófst með ráðstefnunni BETT í London og paraferð um sumarið til Stokkhólms.

Og ég læt ekkert árið 2011 vera neinn eftirbáta hinna 11 á undan og eftir rúman mánuð er stefnan tekin á Paraferð part II Winter Edition þar sem við munum m.a. dvelja á þessu dásamlega Japanska Spa hóteli daglangt, sötra græn te, læra að gera sushi, fara í japönsk böð og iðka Zen hugleiðslu. Ótrúlega hvetjandi í annars drungalegum janúarmánuði að eiga þetta inni!

Í lok apríl tekur svo við önnur utanferð nánar tiltekið til Blackpool á danskeppni en dansskólinn fer að öllu líkindum með 9 pör á keppnina. Þetta verður langur tími frá fjölskyldunni á páskunum sjálfum en ég fer laugardaginn fyrir páska og kem ekkert aftur fyrr en laugardaginn 30. apríl! En stórskemmtilegt engu að síður og ótrúlega gaman að rifja skemmtilegar minningar síðan ég keppti sjálf í Blackpool á mínum yngri árum.

Nú þegar er verið að plana ömmu, systra og mæðgnaferð til Ameríku árið 2012 svo það lítur út fyrir að ekkert lát verði á þessum utanlandsferðum!

Það sem lítur hins vegar ekki vel út er fjárhagsáætlun Reykjavíkurborgar og alveg ljóst að staðan fyrir næsta skólaár verður mjög erfið og því ekki úr vegi að nota kannski síðustu tækifærin í bili til utanferða!

Um helgina verð ég stödd hér ásamt flottu danspörunum okkar:)

Í kvöld er það Ofviðrið með leikhúsvinunum okkar þeim Láru og Benna - hlakka til!

Gleðilegt nýtt ár!

Við á Laugarnesveginum þökkum ykkur fyrir allt gamalt og gott og erum viss um það að 2011 verður gott ár:) Í ár verður enginn myndaannáll vegna þess að ég nenni því ekki og eitt af áramótaheitum 2011 er nefnilega leti og slökun, fækka excel skjölum og leggja sig þeim mun meira! Þið getið bara rúllað yfir myndirnar inni á myndasíðunni ef þið viljið rifja eitthvað upp:)

Við áttum dásamleg jól í faðmi vina og fjölskyldu og nutum þess að vera í fríi saman. Síðan er algjört janúarmöst hjá okkur að fá í það minnsta eina flensu og erum við mæðgurnar búnar að eyða síðast liðinni viku í slík skemmtilegheit - kvef, hósta og slen en ætlum að nota helgina til að hrista þetta af okkur.

Áran snéri sólarhringum alveg við í fríinu og var í ruglinu núna í vikunni þegar hún átti loks að mæta í leikskólann, vaknaði tvær nætur í röð um miðja nótt og vakti í þrjá tíma! Ekkert að henni, bara gat ekki sofið og var ekkert þreytt að eigin sögn. Frekar þreytandi fyrir foreldrana sem voru ekki að nenna þessu næturbrölti en gátu ekki annað en hlegið þegar hún spurði okkur hvort við vildum fimmu eða klesst´ann klukkan þrjú um nótt! Hressleikinn alveg í hámarki:)

Hún naut þess alveg að vera í fríi og slökun og sló svefnmet sitt á nýársdag þegar hún svaf til 13:00! Hún gat lesið á marga pakka og er farin að skrifa nöfnin á hennar nánasta fólki hjálparlaust enda dugleg að læra stafina, engin pressa samt þó ég viti að þið sjáið fyrir ykkur heræfingabúðir ala Linda:)

Inn á myndasíðunni má finna jóla og áramótamyndir, fimm ættliða myndir og nokkrar janúar myndir. Það er því algjör skylda að kvitta fyrir innlitið!

Nýjar myndir í nóvember og desember albúmum á www.123.is/agustarut

Jólajóla á Laugarnesvegi...

Nýir áfangar í lífi Áru litlu

Um helgina upplifði Ágústa Rut sína fyrstu alvöru sorg og sorgmædd var hún elsku litla kellingin. Þannig var mál með vexti að Lotta annar gullfiskanna okkar hefur verið heldur slöpp upp á síðkastið, hún hefur alla tíð verið sólgin í mat og kemur iðulega upp á yfirborðið þegar maður kemur að búrinu, líklegast hefur hún étið yfir sig eða fengið einhverjar meltingartruflanir en þessi dýr hafa víst enga þarma. Lotta var farin að synda á hvolfi og við töldum að sundmaginn hefði sprungið. Um helgina var Emil hinn fiskurinn farinn að synda ítrekað í kringum hana sem endaði með því að hann hékk alveg utan í henni en þá tók ég eftir því að hún var alveg farin frá okkur. Ég ákvað að taka hana strax upp úr búrinu og setti í lítinn poka því ég vildi ekki að Ára sæi hana liggja þarna. Síðan kom stóra spurningin, hvernig átti ég að tilkynna barninu um þetta fráfall og útskýra hvers vegna Lotta væri ekki hjá okkur lengur. Eftir smá umhugsunartíma ákvað ég bara að taka þetta alla leið, segja henni eins og var og sýna henni Lottu. Í fyrstu hugsaði ég með mér hvaða endemis vitleysa þetta hefði verið í mér, barnið gjörsamlega brotnaði saman og var með ekka yfir þessu öllu saman og gat ekki skilið af hverju Lotta væri dáin en samt með opin augu og spurningar eins og hvert hún færi og af hverju hún hefði verið veik voru erfiðar tilsvara. Ég reyndi að útskýra að hún myndi fara til afa Egga en hún hefur talað um að hann sé dáinn en þá kom auðvitað sú pæling að Lotta kæmist ekkert til hans og hún óskaði sérstaklega eftir því að við færum aftur með hana í búðina, ég hafði alltaf heyrt að maður sturtaði þeim bara í klósettið en AFO stakk upp á því að grafa hana í jörðu og kveikja á reykelsi! Þetta endaði nú samt sem áður allt saman vel og barnið sættist á það að kaupa nýjan vinafisk fyrir Emil svo hann yrði nú ekki einmana og hefur sá fiskur fengið nafnið Björgvin Frans:)

...sem var síðan skemmtilegt í ljósi þess að við fórum á bókakynningu á sunnudeginum á nýrri bók eftir sjálfan Björgvin Frans og Gunna Helga þar sem Ágústa Rut fékk að tala við og fá eiginhandaáritun hjá sjálfu goðinu, hún gat líka sagt honum að hún ætti fisk sem héti Björgvin og það vakti mikla lukku. Ekki skemmdi síðan fyrir mynd af henni í Mogganum í dag þar sem hún fylgist dolfallin með þeim leiklesa upp úr bókinni.

Og enn hellast áföllin yfir litla þriggja og hálfs árs stúlku en í gær var hún svo skelfilega óheppin að detta virkilega illa á steina á leikskólanum og lítur nú út eins og atvinnuboxari sem sjá má á myndum hér fyrir neðan. Hún var ótrúlega brött og kláraði bara daginn á leikskólanum og kældi bólguna samviskusamlega sem er núna byrjuð að leka skemmtilega yfir allt augað og mynda hina ýmsu liti. Við þökkum fyrir að ekki fór verr en hún hefði hæglega getað nefbrotnað, rotast, misst tennur og þar fram eftir götunum svo fall er fararheill eins og það stendur. Hún vaknaði hins vegar upp í nótt og þurfti að tala stanslaust um slysið í tæpar tvær klukkustundir við okkur og lýsa nákvæmlega aðdraganda þess og eftirmála:) En við erum fegin að hún fór yfir þessi mál enda sjálfsagt mikið sjokk að lenda í þessu og sjá sig í spegli svona útlítandi.

Í dag átti að pakka henni í bómull í leikskólanum og leyfa henni að vera smá súkkulaði í ljósi aðstæðna gærdagsins. Hún hélt nú ekki, að vera inni var ekki möguleiki hjá henni, hún ætlaði sko út en bara ekki í steinana í þetta skiptið:) Hún er hörkutól eins og mamma sín;) Og guði sé lof fyrir það að við erum búin að fara í jólamyndatökuna!

Í kvöld eyddum við síðan dágóðum tíma í skólaleik en barnið þekkir orðið nánast hvern einasta bókstaf og veit hverjir eiga hvaða staf. Þetta er algjörlega sjálfsprottið þrátt fyrir að flestir viti um æfingabúðirnar sem ég er alltaf með í gangi hverju sinni! En að öllu gamni slepptu þá finnst mér ekkert að því að virkja þennan áhuga ef hann er til staðar. Hún kallar mig kennara og biður mig að gera stafi á krítartöfluna, búa til dæmi og segja sögur. Allar dúkkurnar eru líka þátttakendur í þessu og hún lætur mig iðulega vita ef einhver er ekki að gera eins og á að gera! Áðan skrifaði hún t.d Rut og Harpa eftir minni forskrift og skráði dæmið 1+1= 2 í "skólabókina" sína. Spurði mig síðan hvort það væri ekki hvíld í skóla og bað um mandarínur:) Mér finnst þetta auðvitað alveg magnað enda veit ég ekkert skemmtilegra en að vera í skólaleik allan daginn! Þannig að núna veit hún alveg hvað hún þarf að gera til að fá mömmu sína til að leika.

En jæja þetta er ágætis skrásetning á afrekum heimasætunnar og sólargeislans á Laugarnesveginum. Hinir tveir meðlimirnar eru líka bara kátir. AFO dottinn í eitthvað Wheetos cravings og úðar í sig hverri skálinni á fætur annarri eins og hann sé orðinn 18 ára á ný. Ég var með 20 foreldraviðtöl í dag eftir þriggja tíma svefn og sé í hyllingum bústaðaferðina með Lokastígsgenginu um helgina þar sem lestur góðra bóka, svefn, vellystir í mat og drykk en umfram allt mun skemmtun í góðra vini hópi vera allsráðandi.

Fyrsta kvöld boxarans - bólgan byrjuð að koma fram
Annað kvöldið - ýmsir litir farnir að gera vart við sig

Þetta var "allt" of sumt gott fólk:)

Litli sushi snillinn!

19. febrúar 2010 - þarf enn aðstoð pabba síns við að koma bita í munn

7. nóvember 2010 - mundar prjónana eins og hún hafi aldrei gert neitt annað!


Gott að hún þarf ekki að éta allt ofan í sig líkt og foreldrar hennar hvað varðar sushi át:)

Þá er ég loksins búin að hlaða inn októbermyndum og nokkrum nóvember:)

Þetta tekur sinn tíma þegar er mikið að gera og myndainnsetning einhvern veginn ekki það fyrsta sem maður hugsar um þegar kemur loks breik!

En október er búinn að vera skemmtilegur - afmæli húsfreyjunnar, afmæli Elds, afmæli Don Ruth, brunch hér og þar og mikill dans og mikil vinna:)

Nóvember byrjar vel með tveimur frábærum tónleikum, GRM á fimmtudaginn voru frábærir og Palli og sinfó þeir allra allra bestu sem ég hef farið á, hvaðan fær maðurinn alla þessa orku og jákvæðni! Síðan tókum við Álfur á móti jólabjórnum á föstudagskvöldið ásamt Hjalla, Búgga, Nínu og Loga og skemmtum okkur konunglega:) Vorum með rosaplön um vatnsglös á milli og síðasta strætó heim um miðnætti - það datt einhvern veginn allt upp fyrir!

Núna er svona mesta álagið í dansinum búið fyrir jól, einhverjar sýningar eftir en alls ekki eins mikið og er búið að vera.

Framundan er kósý bústaðaferð og jólahlaðborð með öllu tilheyrandi og hér á bæ er komin þvílík tilhlökkun fyrir jólunum og ekki seinna vænna en að fara að henda gjöfunum upp í Excel og ákveða smákökusortir og jólakortamyndir.

Einn dyggasti aðdáandi þessarar forlátu bloggsíðu, eiginmaðurinn sjálfur, kvartaði sáran undan þessu bloggleysi, honum finnst greinilega gaman að lesa fréttir af okkar innihaldsmikla lífi!

Á þessum tæpa mánuði sem hefur liðið milli blogga hafa nýjar atvinnuhugmyndir litið dagsins ljós hjá minnstu konunni, hún ætlar nefnilega að verða leikskólakennari - ekki dóttir foreldra sinna fyrir ekki neitt;) Hún ætlar að vinna á Laugaborg, fer auðvitað ekki úr LA.

Hún er líka búin að prófa ýmislegt og tók þá sjálfstæðu ákvörðun að hætta bara í dansi í bili, þetta var ekkert fyrir hana að vera að dansa við aðra að hennar sögn. Hún ætlaði nefnilega að byrja í fótbolta og að sjálfsögðu tókum við bara vel í það og ég bókaði hana á æfingu með 8. flokki Þróttar. Einn laugardagsmorguninn mættum við mægður síðan á æfingu hjá Þrótti en þarna áttu að vera samankomin börn á aldrinum 2005-2007 en vildi ekki betur til en svo að þær voru þrjár stúlkurnar ásamt 23 drengjum:) Áran okkar og Anna Karólína vinkona hennar og síðan ein önnur stelpa sem gafst fljótlega upp á þessu. Þær voru sem sagt tvær vinkonurnar með mörgum 5 ára drengjum og ég sem er nú ekkert sérlega viðkvæm fékk nú alveg sting í hjartað þegar vestum í þremur mismunandi litum var hent í þau og nú átti sko að spila fótbolta og þær vinkonurnar í rauða liðinu, þær léku aðeins með en gáfust fljótt upp því miður. Hins vegar fundu þær sig vel í boðhlaupi sem þriðja liðið fékk að vera í og æfingum með boltann og sprettum o.s.frv. Ára klára kláraði æfinguna með stæl og ég tók ansi skemmtilega mynd af henni í strákahafinu í "stórt skip, lítið skip" í lokin. Hún sagði mér samt á leiðinni heim að hún ætlaði ekkert að fara aftur þarna á fótboltaæfingu, nú myndi hún bara fara í ballet og fimleika:) Og mikið skil ég hana vel og vildi óska þess að það væri til fótbolti sem er bara fyrir stelpur á þessum aldri.

Þessa dagana er ákaflega vinsælt að teikna og hún er farin að teikna okkur öll með haus og fætur og hendur út frá honum, mjög svo skemmtilegar myndir og gaman að fylgjast með þróuninni í þessu en hún lærir örugglega mjög mikið af 4 ára krökkunum á deildinni. Síðan finnst henni líka alveg frábært að perla og gerir ótrúlega flott mynstur að mínu mati en hverjum finnst nú sinn fugl fagur eins og það stendur.

Í dag fór hún síðan í fyrsta skipti til tannlæknis, ég hafði heyrt gott orð af Heiðdísi nokkurri í Turninum í Kópavogi og hún var frábær, gerði tannlæknaheimsóknina að einhvers konar ævintýraferð sem gerði það að verkum að Ára vildi ekkert fara heim og fékk fínan hring í verðlaun.

Önnur læknaheimsókn á morgun út af grun um blöðrubólgu hjá dömunni sem er þó búið að kanna í þremur þvagprufum og einni blóðprufu en það er saga í annað blogg þegar hún var stungin milljón sinnum af mjög svo ófaglegum meinatækni svo ekki sé meira sagt. Meira um það síðar...

Við hjónin höfum síðan verið að halda ansi mörgum boltum á lofti það sem af er hausti en stefnum á rólegan desember, er það ekki bara málið að hella sér inn í aðventuna alveg bara í 1. gír - það held ég nú! En svona er þetta nú bara stundum, maður hellir sér út í allskyns hluti sem voru einhvern veginn ekki á teikniborðinu en virðast teikna sig þar sjálfir:)

Vetrarleyfið senn á enda sem og rauðvínsbeljan sem við Álfur byrjuðum á síðastliðið fimmtudagskvöld. Ég lofa síðan myndum fljótlega - þarf klárlega að bæta úr myndaleysi september mánaðar.

Aðíós.

Dóttir mín hefur lengi vel haldið því fram að hún ætli að verða hárgreiðslukona þegar hún verður stór. Síðustu daga hefur hún hins vegar verið að breyta um skoðun, núna ætlar hún nefnilega að verða búðarkona. Ég spurði hana auðvitað hvað hún ætlaði að selja í búðinni sinni og svarið var einfalt: "mat!" og í kjölfarið kom: "Ég ætla að vinna í Bónus" og síðan bætti hún við að auðvitað þyrftum við samt að keyra hana þangað út af því að hún vissi ekkert hvar Bónus væri:)

Við munum auðvitað styðja hana í öllu sem hún tekur sér fyrir hendur!

Ég lenti í hressandi atviki í kennslu nú á dögunum og er ekki frá því að þetta hafi verið eitt það vandræðalegasta á mínum ferli. Svo vandræðalegt að ég mun ekki rita það á netið en hef gaman að því segja frá munnlega. Þetta kennir manni eitt, ferðir á bókamarkað geta leikið mann grátt:)

Það rann upp fyrir mér að ég á afmæli eftir litlar tvær vikur - fáir gleyma þessum degi, 6. október enda dagurinn sem Guð þurfti að blessa Ísland.

28 ára - maður er ekkert að yngjast, það er nokkuð ljóst!

Föstudagstrítment...og laugardagseyðsla!

Sushi - lit og plokk - heilun - aukatími í stærðfræði - æfing hjá keppnishópnum í Ártúnsskóla! Kom síðan heim og þá var "ráðskonan" okkar búin að taka heimilið í gegn - já þið lásuð rétt við erum komin með "ráðskonu" til að taka alþrif tvisvar í mánuði svo við getum farið beint inn í helgina í frí án þess að eyða helmingnum í tiltekt og ég er yfir mig ánægð eftir þessa ákvörðun okkar:)

heimsætastan byrjaði síðan í samkvæmisdansinum í dag með 4-5 ára, stóð sig eins og hetja þó mamma hennar þyrfti að vera að kenna í tímanum, rosa margir krakkar hjá okkur eða um 25 stykki! Sem er auðvitað frábært. Ég kenndi síðan þremur hópum og það gekk vel, duglegir að dansa þessir ungu krakkar og 5-7 voru heimsins mestu dúllur í waltz og cha cha cha:)

Fórum síðan með Álfrúnu, Agli og Eldi á sushi lestina til að leyfa börnunum að gæða sér á gúrkubitum en þau elska sushi þessi litlu krútt:) Eldur að vísu heldur æstur í wasabi og þurfti næstum að hringja á 112 en það bjargaðist fyrir horn;)

Dóttirin búin að eignast nýtt par af Ecco skóm, svarta með glimmeri og dressuð upp af Janus fyrir veturinn - alveg hreint nauðsynlegt fyrir litlu lungun í þessum kulda.

Núna er bóndinn og litla konan að elda kjötsúpu, frúin er búin að opna rautt og framundan er kósýföstudagskvöld og kærkominn frídagur á morgun.

Góðar minningar...

Mér þykir alveg óendanlega vænt um þetta blogg mitt og skemmti mér oft konunglega við það eitt að lesa gamlar færslur, komment og rifja upp gamlar minningar. Stundum fæ ég alveg fáránlega mikinn kjánahroll og stundum skellihlæ ég. Það sem er samt einhvern veginn alltaf best er að ég er eiginlega aldrei að skrifa um neitt sem skiptir einhverju rosalegu máli, sjaldan að taka reiðiköst út í eitthvað, gagnrýna, pirrast eða koma með einhverja málefnalega punkta. Það skiptir líka engu máli því þegar upp er staðið eru þetta ómetanlegar minningar síðustu sjö ára sem ylja mér um hjartarætur.

...það sem mér finnst líka svo frábært er að þegar ég skoða t.d. september 2004 þá sé ég að ég hef bara ekkert breyst neitt svakalega mikið, er bara enn alveg að horfa á sex and the city, taka hlátursköst með Álfrúnu og partýprumpa:) Það er góðs viti held ég.

Halló halló...

í kollinum á mér leynist sjálfsagt heill haugur af bloggfærslum og heldur betur lélegt af mér að hafa ekki skrifað boffs hérna í alltof langan tíma!

Eftir sumarfrí var ekki laust við að við LA-búar hlökkuðum bara til haustsins og skammdegisins sem fylgir því í kjölfarið. Sumrin eru auðvitað alltaf æðisleg og forréttindi að fá gott og endalaust skemmtilegt sumarfrí eins og myndir myndasíðunnar gefa til kynna. En síðan verður maður bara pínu þreyttur á því að vera á stöðugu flakki, endalausum boðum, hittingum, afmælum, skírnum, brúðkaupum og þar fram eftir götunum, allar helgar smekkfullar. Ekki misskilja mig, þetta er ÆÐI! En svo er bara svo gott að eiga líka svona helgar þar sem maður er bara heima með fullt af kertum að kúrast uppi í sófa og gera akkúrat ekki neitt:)

Það er nú samt sem áður sjaldan þannig hjá mér, því ég er auðvitað snillingur í að taka að mér allskyns verkefni af öllum stærðum og gerðum. Veturinn fer vel af stað í Lauglæk og ég vil meina að ég sé í skemmtilegasta og mest gefandi starfi sem um getur, tekur stundum á en með mínum frábæru vinnufélögum verður þetta leikur einn. Andri heldur áfram að "verkefnasstjórast" á frístundaheimilinu en samhliða því er hann líka í kennsluréttindanámi í HÍ og auðvitað í Zen-inu og Jiu Jitsu. Hann verður síðan í vettvangsnámi í Laugalæk einn dag í viku þannig að við verðum samstarfsmenn:) Litlu krúttlegu kennarahjónin!

Ég er síðan orðinn formlegur meðeigandi í dansskólanum og verð með þrjá hópa í vetur og einu sinni í viku á æfingum með keppniskrakkana, ég veit dáldið mikið auka fyrir utan vinnuna en svo gat ég ekki sleppt því að vera með þrek einu sinni í viku í Skylmingafélaginu og tek líka einn menntaskólastrák heim í stærðfræðiaðstoð. Þetta hljómar kannski frekar yfirþyrmandi og krafðist þess alveg að ég myndi búa til sér stundatöflu fyrir allt sem við AFO gerum fyrir utan eðlilegan vinnutíma:) En ég er svona tarnakelling, mér finnst gaman að taka góða vinnutörn í 3 mánuði og tríta mig svo vel að því loknu, þannig er það nú bara. Við Álfur vorum síðan alveg hrikalega duglegar í bjöllunum í sumar og búum vel að því í vetur og ætlum að halda áfram að æfa þar, ég kemst því miður aðeins sjaldnar en ég vildi en Álfurinn er á útopnu og náði 313 endurtekningum í Fight Gone Bad nú á dögunum með réttum þyngdum - þeir skilja sem skilja:) Snillingur hún Álfrún.

Síðast en ekki síst er heimasætan hún Ágústa Rut orðin alveg svakalega fullorðinsleg. Hún tók stórt skref um miðjan ágúst þegar hún hoppaði yfir eina deild á leikskólanum ásamt þremur vinkonum sínum og er núna á Fagralæk með 2006 fæddum börnum. Og að sjálfsögðu nýttum við tækifærið og stungum upp á því að hætta með duddu um leið og hún myndi byrja á stóru deildinni og það samþykkti hún en með því skilyrði að Alma Júlía fengi að eiga duddurnar hennar þrjár sem eftir voru. Þann örlagaríka morgun 16. ágúst setti hún síðan duddurnar í box og Andri tók með sér í vinnuna til að afhenda Hjalta. Ég bjóst við einhverju hrikalegu enda búin að heyra sögur af börnum sem voru að vakna á nóttinni og vaka í fleiri fleiri tíma. Þótt ótrúlegt sé og miðað við duddusjúklinginn sem hún var þá var þetta EKKERT mál, grét í svona ca. tíu mínútur þegar hún kom úr leikskólanum og áttaði sig á því að þetta væri orðið að veruleika en svo bara ekki söguna meir, sofnaði bara um kvöldið og hefur ekki stungið snuði upp í sig síðan! Ég var nú bara dáldið stolt af henni að standa sig svona vel í þessu. Hún er síðan að fara að byrja í 4-5 ára hópnum í dansskólanum á laugardaginn og ég krossa putta að henni eigi eftir að finnast þetta jafngaman og móður hennar fannst. Ég er meira að segja búin að fá ekta dansskó fyrir hana í stærð 25!

Hún stjórnar líka hægri vinstri á heimilinu og lætur sko ekki segja sér hvað sem er. Ég fæ t.d. oft að heyra það að hún segi pabba ef ég er að skamma hana og einnig að ég eigi að segja fyrirgefðu og nennir alveg að þræta um það endalaust að við eigum að segja fyrirgefðu við hana:) Hún elskar líka að knúsa okkur og segja "mamma er best" og "pabbi er bestur" en stundum heyrist líka "pabbi er bara vinur minn":)

Ég held ég segi þetta bara gott í bili, lofa sjálfri mér hér með að skrifa meira inn á þessa annars ágætu síðu sem ég hef haldið til haga nú á sjöunda ár!

Aðíós Róbó Linda

Ég trúi ekki að skyndilindan hafi ekkert skrifað í rúman mánuð, hún hlýtur að fara að taka sér tak!

Mun til að byrja með setja inn myndir á myndasíðuna!

Loksins er ég búin að setja inn á annað hundrað myndir úr paraferðinni góðu og munið að þarna eru bara tvö pör á ferð í allskyns sprelli og skemmtun og þess vegna eru bara myndir af þeim...eða svo gott sem:) Njótið vel...

Ég er síðan með annan eins skammt úr yndislegu sumarfríi okkar sem hefur verið dásamlegt það sem af er - bústaðaferð með góðum vinum og frábær skemmtun á Mærudögum á Húsavík þar sem við dvöldum í góðu yfirlæti í heimahúsi með fulla þjónustu, skoðuðum Hvali og kíktum í Ásbyrgi svo eitthvað sé nefnt:)

Klofi Tómasar frænda rétt handan við hornið og alltaf tilhlökkun fyrir þessa hátíð sem enginn veit þó hvernig verður hverju sinni!

Ef við erum ekki að gæsa eða steggja, í brúðkaupi, nafnaveislu eða skírn nú eða barnaafmæli þá telst það til undantekninga!

Magnús Þór Bjarnason fékk sitt fallega nafn eftir frábæra ræðu föður hans um aðdraganda fæðingu hans, nafnagift, getnað og fleira og þar var ekkert slegið af:)

Glæsilega "I´m blue dabadedadabadabadeeda Laufás Family" með þeim allra nýjasta Gunnari Andra Benediktssyni - Andri Fannar hélt því fram að skírnir hjá Láru væru þær allra skemmtilegustu en þar fær hann ávallt nafna;) Fyrir tæpum fjórum árum var það hann Bjarki Fannar og eigum við eitthvað að ræða hvað mér finnst fáránlega stutt síðan!

Mæðgur mjög svo glaðar að vera komnar í bústað í Öndverðarnesinu

Blómarósin bezta sem elskar sumarfríið sitt - sagði í bílnum á leiðinni í bústaðinn þegar við spurðum hvort hún væri ekki glöð að vera í sumarfríi: "Jú enginn að ýta mér, enginn að pota í mig, enginn að lemja mig, enginn að stríða mér!" Það tekur greinilega á að vera þriggja ára í leikskóla:)

Stokkhólmur handan við hornið og veðurspáin ljómandi!

Ég smellti inn restinni af júní myndum á www.123.is/agustarut, þetta eru m.a. myndir úr gæsunum, Árbæjarsafni og fleiru

Set hérna fyrir neðan tvær af bestu minni að baka hafraklatta fyrir síðasta daginn sinn í leikskólanum en frá og með deginum í dag er hún komin í fimm vikna sumarfrí líkt og karl faðir hennar - ekki leiðinlegt það skal ég segja ykkur:)

Ég er líka komin í mínar sex sem eftir eru...bara svona hafa það á hreinu!

Einbeitingin leynir sér ekki - við að sleikja kremið sem sagt!

Dáldið mikið sport að baka fyrir alla yndislegu kennarana á leikskólanum!