Nýjar myndir í nóvember og desember albúmum á www.123.is/agustarut

Jólajóla á Laugarnesvegi...

Nýir áfangar í lífi Áru litlu

Um helgina upplifði Ágústa Rut sína fyrstu alvöru sorg og sorgmædd var hún elsku litla kellingin. Þannig var mál með vexti að Lotta annar gullfiskanna okkar hefur verið heldur slöpp upp á síðkastið, hún hefur alla tíð verið sólgin í mat og kemur iðulega upp á yfirborðið þegar maður kemur að búrinu, líklegast hefur hún étið yfir sig eða fengið einhverjar meltingartruflanir en þessi dýr hafa víst enga þarma. Lotta var farin að synda á hvolfi og við töldum að sundmaginn hefði sprungið. Um helgina var Emil hinn fiskurinn farinn að synda ítrekað í kringum hana sem endaði með því að hann hékk alveg utan í henni en þá tók ég eftir því að hún var alveg farin frá okkur. Ég ákvað að taka hana strax upp úr búrinu og setti í lítinn poka því ég vildi ekki að Ára sæi hana liggja þarna. Síðan kom stóra spurningin, hvernig átti ég að tilkynna barninu um þetta fráfall og útskýra hvers vegna Lotta væri ekki hjá okkur lengur. Eftir smá umhugsunartíma ákvað ég bara að taka þetta alla leið, segja henni eins og var og sýna henni Lottu. Í fyrstu hugsaði ég með mér hvaða endemis vitleysa þetta hefði verið í mér, barnið gjörsamlega brotnaði saman og var með ekka yfir þessu öllu saman og gat ekki skilið af hverju Lotta væri dáin en samt með opin augu og spurningar eins og hvert hún færi og af hverju hún hefði verið veik voru erfiðar tilsvara. Ég reyndi að útskýra að hún myndi fara til afa Egga en hún hefur talað um að hann sé dáinn en þá kom auðvitað sú pæling að Lotta kæmist ekkert til hans og hún óskaði sérstaklega eftir því að við færum aftur með hana í búðina, ég hafði alltaf heyrt að maður sturtaði þeim bara í klósettið en AFO stakk upp á því að grafa hana í jörðu og kveikja á reykelsi! Þetta endaði nú samt sem áður allt saman vel og barnið sættist á það að kaupa nýjan vinafisk fyrir Emil svo hann yrði nú ekki einmana og hefur sá fiskur fengið nafnið Björgvin Frans:)

...sem var síðan skemmtilegt í ljósi þess að við fórum á bókakynningu á sunnudeginum á nýrri bók eftir sjálfan Björgvin Frans og Gunna Helga þar sem Ágústa Rut fékk að tala við og fá eiginhandaáritun hjá sjálfu goðinu, hún gat líka sagt honum að hún ætti fisk sem héti Björgvin og það vakti mikla lukku. Ekki skemmdi síðan fyrir mynd af henni í Mogganum í dag þar sem hún fylgist dolfallin með þeim leiklesa upp úr bókinni.

Og enn hellast áföllin yfir litla þriggja og hálfs árs stúlku en í gær var hún svo skelfilega óheppin að detta virkilega illa á steina á leikskólanum og lítur nú út eins og atvinnuboxari sem sjá má á myndum hér fyrir neðan. Hún var ótrúlega brött og kláraði bara daginn á leikskólanum og kældi bólguna samviskusamlega sem er núna byrjuð að leka skemmtilega yfir allt augað og mynda hina ýmsu liti. Við þökkum fyrir að ekki fór verr en hún hefði hæglega getað nefbrotnað, rotast, misst tennur og þar fram eftir götunum svo fall er fararheill eins og það stendur. Hún vaknaði hins vegar upp í nótt og þurfti að tala stanslaust um slysið í tæpar tvær klukkustundir við okkur og lýsa nákvæmlega aðdraganda þess og eftirmála:) En við erum fegin að hún fór yfir þessi mál enda sjálfsagt mikið sjokk að lenda í þessu og sjá sig í spegli svona útlítandi.

Í dag átti að pakka henni í bómull í leikskólanum og leyfa henni að vera smá súkkulaði í ljósi aðstæðna gærdagsins. Hún hélt nú ekki, að vera inni var ekki möguleiki hjá henni, hún ætlaði sko út en bara ekki í steinana í þetta skiptið:) Hún er hörkutól eins og mamma sín;) Og guði sé lof fyrir það að við erum búin að fara í jólamyndatökuna!

Í kvöld eyddum við síðan dágóðum tíma í skólaleik en barnið þekkir orðið nánast hvern einasta bókstaf og veit hverjir eiga hvaða staf. Þetta er algjörlega sjálfsprottið þrátt fyrir að flestir viti um æfingabúðirnar sem ég er alltaf með í gangi hverju sinni! En að öllu gamni slepptu þá finnst mér ekkert að því að virkja þennan áhuga ef hann er til staðar. Hún kallar mig kennara og biður mig að gera stafi á krítartöfluna, búa til dæmi og segja sögur. Allar dúkkurnar eru líka þátttakendur í þessu og hún lætur mig iðulega vita ef einhver er ekki að gera eins og á að gera! Áðan skrifaði hún t.d Rut og Harpa eftir minni forskrift og skráði dæmið 1+1= 2 í "skólabókina" sína. Spurði mig síðan hvort það væri ekki hvíld í skóla og bað um mandarínur:) Mér finnst þetta auðvitað alveg magnað enda veit ég ekkert skemmtilegra en að vera í skólaleik allan daginn! Þannig að núna veit hún alveg hvað hún þarf að gera til að fá mömmu sína til að leika.

En jæja þetta er ágætis skrásetning á afrekum heimasætunnar og sólargeislans á Laugarnesveginum. Hinir tveir meðlimirnar eru líka bara kátir. AFO dottinn í eitthvað Wheetos cravings og úðar í sig hverri skálinni á fætur annarri eins og hann sé orðinn 18 ára á ný. Ég var með 20 foreldraviðtöl í dag eftir þriggja tíma svefn og sé í hyllingum bústaðaferðina með Lokastígsgenginu um helgina þar sem lestur góðra bóka, svefn, vellystir í mat og drykk en umfram allt mun skemmtun í góðra vini hópi vera allsráðandi.

Fyrsta kvöld boxarans - bólgan byrjuð að koma fram
Annað kvöldið - ýmsir litir farnir að gera vart við sig

Þetta var "allt" of sumt gott fólk:)

Litli sushi snillinn!

19. febrúar 2010 - þarf enn aðstoð pabba síns við að koma bita í munn

7. nóvember 2010 - mundar prjónana eins og hún hafi aldrei gert neitt annað!


Gott að hún þarf ekki að éta allt ofan í sig líkt og foreldrar hennar hvað varðar sushi át:)

Þá er ég loksins búin að hlaða inn októbermyndum og nokkrum nóvember:)

Þetta tekur sinn tíma þegar er mikið að gera og myndainnsetning einhvern veginn ekki það fyrsta sem maður hugsar um þegar kemur loks breik!

En október er búinn að vera skemmtilegur - afmæli húsfreyjunnar, afmæli Elds, afmæli Don Ruth, brunch hér og þar og mikill dans og mikil vinna:)

Nóvember byrjar vel með tveimur frábærum tónleikum, GRM á fimmtudaginn voru frábærir og Palli og sinfó þeir allra allra bestu sem ég hef farið á, hvaðan fær maðurinn alla þessa orku og jákvæðni! Síðan tókum við Álfur á móti jólabjórnum á föstudagskvöldið ásamt Hjalla, Búgga, Nínu og Loga og skemmtum okkur konunglega:) Vorum með rosaplön um vatnsglös á milli og síðasta strætó heim um miðnætti - það datt einhvern veginn allt upp fyrir!

Núna er svona mesta álagið í dansinum búið fyrir jól, einhverjar sýningar eftir en alls ekki eins mikið og er búið að vera.

Framundan er kósý bústaðaferð og jólahlaðborð með öllu tilheyrandi og hér á bæ er komin þvílík tilhlökkun fyrir jólunum og ekki seinna vænna en að fara að henda gjöfunum upp í Excel og ákveða smákökusortir og jólakortamyndir.

Einn dyggasti aðdáandi þessarar forlátu bloggsíðu, eiginmaðurinn sjálfur, kvartaði sáran undan þessu bloggleysi, honum finnst greinilega gaman að lesa fréttir af okkar innihaldsmikla lífi!

Á þessum tæpa mánuði sem hefur liðið milli blogga hafa nýjar atvinnuhugmyndir litið dagsins ljós hjá minnstu konunni, hún ætlar nefnilega að verða leikskólakennari - ekki dóttir foreldra sinna fyrir ekki neitt;) Hún ætlar að vinna á Laugaborg, fer auðvitað ekki úr LA.

Hún er líka búin að prófa ýmislegt og tók þá sjálfstæðu ákvörðun að hætta bara í dansi í bili, þetta var ekkert fyrir hana að vera að dansa við aðra að hennar sögn. Hún ætlaði nefnilega að byrja í fótbolta og að sjálfsögðu tókum við bara vel í það og ég bókaði hana á æfingu með 8. flokki Þróttar. Einn laugardagsmorguninn mættum við mægður síðan á æfingu hjá Þrótti en þarna áttu að vera samankomin börn á aldrinum 2005-2007 en vildi ekki betur til en svo að þær voru þrjár stúlkurnar ásamt 23 drengjum:) Áran okkar og Anna Karólína vinkona hennar og síðan ein önnur stelpa sem gafst fljótlega upp á þessu. Þær voru sem sagt tvær vinkonurnar með mörgum 5 ára drengjum og ég sem er nú ekkert sérlega viðkvæm fékk nú alveg sting í hjartað þegar vestum í þremur mismunandi litum var hent í þau og nú átti sko að spila fótbolta og þær vinkonurnar í rauða liðinu, þær léku aðeins með en gáfust fljótt upp því miður. Hins vegar fundu þær sig vel í boðhlaupi sem þriðja liðið fékk að vera í og æfingum með boltann og sprettum o.s.frv. Ára klára kláraði æfinguna með stæl og ég tók ansi skemmtilega mynd af henni í strákahafinu í "stórt skip, lítið skip" í lokin. Hún sagði mér samt á leiðinni heim að hún ætlaði ekkert að fara aftur þarna á fótboltaæfingu, nú myndi hún bara fara í ballet og fimleika:) Og mikið skil ég hana vel og vildi óska þess að það væri til fótbolti sem er bara fyrir stelpur á þessum aldri.

Þessa dagana er ákaflega vinsælt að teikna og hún er farin að teikna okkur öll með haus og fætur og hendur út frá honum, mjög svo skemmtilegar myndir og gaman að fylgjast með þróuninni í þessu en hún lærir örugglega mjög mikið af 4 ára krökkunum á deildinni. Síðan finnst henni líka alveg frábært að perla og gerir ótrúlega flott mynstur að mínu mati en hverjum finnst nú sinn fugl fagur eins og það stendur.

Í dag fór hún síðan í fyrsta skipti til tannlæknis, ég hafði heyrt gott orð af Heiðdísi nokkurri í Turninum í Kópavogi og hún var frábær, gerði tannlæknaheimsóknina að einhvers konar ævintýraferð sem gerði það að verkum að Ára vildi ekkert fara heim og fékk fínan hring í verðlaun.

Önnur læknaheimsókn á morgun út af grun um blöðrubólgu hjá dömunni sem er þó búið að kanna í þremur þvagprufum og einni blóðprufu en það er saga í annað blogg þegar hún var stungin milljón sinnum af mjög svo ófaglegum meinatækni svo ekki sé meira sagt. Meira um það síðar...

Við hjónin höfum síðan verið að halda ansi mörgum boltum á lofti það sem af er hausti en stefnum á rólegan desember, er það ekki bara málið að hella sér inn í aðventuna alveg bara í 1. gír - það held ég nú! En svona er þetta nú bara stundum, maður hellir sér út í allskyns hluti sem voru einhvern veginn ekki á teikniborðinu en virðast teikna sig þar sjálfir:)

Vetrarleyfið senn á enda sem og rauðvínsbeljan sem við Álfur byrjuðum á síðastliðið fimmtudagskvöld. Ég lofa síðan myndum fljótlega - þarf klárlega að bæta úr myndaleysi september mánaðar.

Aðíós.

Dóttir mín hefur lengi vel haldið því fram að hún ætli að verða hárgreiðslukona þegar hún verður stór. Síðustu daga hefur hún hins vegar verið að breyta um skoðun, núna ætlar hún nefnilega að verða búðarkona. Ég spurði hana auðvitað hvað hún ætlaði að selja í búðinni sinni og svarið var einfalt: "mat!" og í kjölfarið kom: "Ég ætla að vinna í Bónus" og síðan bætti hún við að auðvitað þyrftum við samt að keyra hana þangað út af því að hún vissi ekkert hvar Bónus væri:)

Við munum auðvitað styðja hana í öllu sem hún tekur sér fyrir hendur!

Ég lenti í hressandi atviki í kennslu nú á dögunum og er ekki frá því að þetta hafi verið eitt það vandræðalegasta á mínum ferli. Svo vandræðalegt að ég mun ekki rita það á netið en hef gaman að því segja frá munnlega. Þetta kennir manni eitt, ferðir á bókamarkað geta leikið mann grátt:)

Það rann upp fyrir mér að ég á afmæli eftir litlar tvær vikur - fáir gleyma þessum degi, 6. október enda dagurinn sem Guð þurfti að blessa Ísland.

28 ára - maður er ekkert að yngjast, það er nokkuð ljóst!

Föstudagstrítment...og laugardagseyðsla!

Sushi - lit og plokk - heilun - aukatími í stærðfræði - æfing hjá keppnishópnum í Ártúnsskóla! Kom síðan heim og þá var "ráðskonan" okkar búin að taka heimilið í gegn - já þið lásuð rétt við erum komin með "ráðskonu" til að taka alþrif tvisvar í mánuði svo við getum farið beint inn í helgina í frí án þess að eyða helmingnum í tiltekt og ég er yfir mig ánægð eftir þessa ákvörðun okkar:)

heimsætastan byrjaði síðan í samkvæmisdansinum í dag með 4-5 ára, stóð sig eins og hetja þó mamma hennar þyrfti að vera að kenna í tímanum, rosa margir krakkar hjá okkur eða um 25 stykki! Sem er auðvitað frábært. Ég kenndi síðan þremur hópum og það gekk vel, duglegir að dansa þessir ungu krakkar og 5-7 voru heimsins mestu dúllur í waltz og cha cha cha:)

Fórum síðan með Álfrúnu, Agli og Eldi á sushi lestina til að leyfa börnunum að gæða sér á gúrkubitum en þau elska sushi þessi litlu krútt:) Eldur að vísu heldur æstur í wasabi og þurfti næstum að hringja á 112 en það bjargaðist fyrir horn;)

Dóttirin búin að eignast nýtt par af Ecco skóm, svarta með glimmeri og dressuð upp af Janus fyrir veturinn - alveg hreint nauðsynlegt fyrir litlu lungun í þessum kulda.

Núna er bóndinn og litla konan að elda kjötsúpu, frúin er búin að opna rautt og framundan er kósýföstudagskvöld og kærkominn frídagur á morgun.

Góðar minningar...

Mér þykir alveg óendanlega vænt um þetta blogg mitt og skemmti mér oft konunglega við það eitt að lesa gamlar færslur, komment og rifja upp gamlar minningar. Stundum fæ ég alveg fáránlega mikinn kjánahroll og stundum skellihlæ ég. Það sem er samt einhvern veginn alltaf best er að ég er eiginlega aldrei að skrifa um neitt sem skiptir einhverju rosalegu máli, sjaldan að taka reiðiköst út í eitthvað, gagnrýna, pirrast eða koma með einhverja málefnalega punkta. Það skiptir líka engu máli því þegar upp er staðið eru þetta ómetanlegar minningar síðustu sjö ára sem ylja mér um hjartarætur.

...það sem mér finnst líka svo frábært er að þegar ég skoða t.d. september 2004 þá sé ég að ég hef bara ekkert breyst neitt svakalega mikið, er bara enn alveg að horfa á sex and the city, taka hlátursköst með Álfrúnu og partýprumpa:) Það er góðs viti held ég.

Halló halló...

í kollinum á mér leynist sjálfsagt heill haugur af bloggfærslum og heldur betur lélegt af mér að hafa ekki skrifað boffs hérna í alltof langan tíma!

Eftir sumarfrí var ekki laust við að við LA-búar hlökkuðum bara til haustsins og skammdegisins sem fylgir því í kjölfarið. Sumrin eru auðvitað alltaf æðisleg og forréttindi að fá gott og endalaust skemmtilegt sumarfrí eins og myndir myndasíðunnar gefa til kynna. En síðan verður maður bara pínu þreyttur á því að vera á stöðugu flakki, endalausum boðum, hittingum, afmælum, skírnum, brúðkaupum og þar fram eftir götunum, allar helgar smekkfullar. Ekki misskilja mig, þetta er ÆÐI! En svo er bara svo gott að eiga líka svona helgar þar sem maður er bara heima með fullt af kertum að kúrast uppi í sófa og gera akkúrat ekki neitt:)

Það er nú samt sem áður sjaldan þannig hjá mér, því ég er auðvitað snillingur í að taka að mér allskyns verkefni af öllum stærðum og gerðum. Veturinn fer vel af stað í Lauglæk og ég vil meina að ég sé í skemmtilegasta og mest gefandi starfi sem um getur, tekur stundum á en með mínum frábæru vinnufélögum verður þetta leikur einn. Andri heldur áfram að "verkefnasstjórast" á frístundaheimilinu en samhliða því er hann líka í kennsluréttindanámi í HÍ og auðvitað í Zen-inu og Jiu Jitsu. Hann verður síðan í vettvangsnámi í Laugalæk einn dag í viku þannig að við verðum samstarfsmenn:) Litlu krúttlegu kennarahjónin!

Ég er síðan orðinn formlegur meðeigandi í dansskólanum og verð með þrjá hópa í vetur og einu sinni í viku á æfingum með keppniskrakkana, ég veit dáldið mikið auka fyrir utan vinnuna en svo gat ég ekki sleppt því að vera með þrek einu sinni í viku í Skylmingafélaginu og tek líka einn menntaskólastrák heim í stærðfræðiaðstoð. Þetta hljómar kannski frekar yfirþyrmandi og krafðist þess alveg að ég myndi búa til sér stundatöflu fyrir allt sem við AFO gerum fyrir utan eðlilegan vinnutíma:) En ég er svona tarnakelling, mér finnst gaman að taka góða vinnutörn í 3 mánuði og tríta mig svo vel að því loknu, þannig er það nú bara. Við Álfur vorum síðan alveg hrikalega duglegar í bjöllunum í sumar og búum vel að því í vetur og ætlum að halda áfram að æfa þar, ég kemst því miður aðeins sjaldnar en ég vildi en Álfurinn er á útopnu og náði 313 endurtekningum í Fight Gone Bad nú á dögunum með réttum þyngdum - þeir skilja sem skilja:) Snillingur hún Álfrún.

Síðast en ekki síst er heimasætan hún Ágústa Rut orðin alveg svakalega fullorðinsleg. Hún tók stórt skref um miðjan ágúst þegar hún hoppaði yfir eina deild á leikskólanum ásamt þremur vinkonum sínum og er núna á Fagralæk með 2006 fæddum börnum. Og að sjálfsögðu nýttum við tækifærið og stungum upp á því að hætta með duddu um leið og hún myndi byrja á stóru deildinni og það samþykkti hún en með því skilyrði að Alma Júlía fengi að eiga duddurnar hennar þrjár sem eftir voru. Þann örlagaríka morgun 16. ágúst setti hún síðan duddurnar í box og Andri tók með sér í vinnuna til að afhenda Hjalta. Ég bjóst við einhverju hrikalegu enda búin að heyra sögur af börnum sem voru að vakna á nóttinni og vaka í fleiri fleiri tíma. Þótt ótrúlegt sé og miðað við duddusjúklinginn sem hún var þá var þetta EKKERT mál, grét í svona ca. tíu mínútur þegar hún kom úr leikskólanum og áttaði sig á því að þetta væri orðið að veruleika en svo bara ekki söguna meir, sofnaði bara um kvöldið og hefur ekki stungið snuði upp í sig síðan! Ég var nú bara dáldið stolt af henni að standa sig svona vel í þessu. Hún er síðan að fara að byrja í 4-5 ára hópnum í dansskólanum á laugardaginn og ég krossa putta að henni eigi eftir að finnast þetta jafngaman og móður hennar fannst. Ég er meira að segja búin að fá ekta dansskó fyrir hana í stærð 25!

Hún stjórnar líka hægri vinstri á heimilinu og lætur sko ekki segja sér hvað sem er. Ég fæ t.d. oft að heyra það að hún segi pabba ef ég er að skamma hana og einnig að ég eigi að segja fyrirgefðu og nennir alveg að þræta um það endalaust að við eigum að segja fyrirgefðu við hana:) Hún elskar líka að knúsa okkur og segja "mamma er best" og "pabbi er bestur" en stundum heyrist líka "pabbi er bara vinur minn":)

Ég held ég segi þetta bara gott í bili, lofa sjálfri mér hér með að skrifa meira inn á þessa annars ágætu síðu sem ég hef haldið til haga nú á sjöunda ár!

Aðíós Róbó Linda

Ég trúi ekki að skyndilindan hafi ekkert skrifað í rúman mánuð, hún hlýtur að fara að taka sér tak!

Mun til að byrja með setja inn myndir á myndasíðuna!

Loksins er ég búin að setja inn á annað hundrað myndir úr paraferðinni góðu og munið að þarna eru bara tvö pör á ferð í allskyns sprelli og skemmtun og þess vegna eru bara myndir af þeim...eða svo gott sem:) Njótið vel...

Ég er síðan með annan eins skammt úr yndislegu sumarfríi okkar sem hefur verið dásamlegt það sem af er - bústaðaferð með góðum vinum og frábær skemmtun á Mærudögum á Húsavík þar sem við dvöldum í góðu yfirlæti í heimahúsi með fulla þjónustu, skoðuðum Hvali og kíktum í Ásbyrgi svo eitthvað sé nefnt:)

Klofi Tómasar frænda rétt handan við hornið og alltaf tilhlökkun fyrir þessa hátíð sem enginn veit þó hvernig verður hverju sinni!

Ef við erum ekki að gæsa eða steggja, í brúðkaupi, nafnaveislu eða skírn nú eða barnaafmæli þá telst það til undantekninga!

Magnús Þór Bjarnason fékk sitt fallega nafn eftir frábæra ræðu föður hans um aðdraganda fæðingu hans, nafnagift, getnað og fleira og þar var ekkert slegið af:)

Glæsilega "I´m blue dabadedadabadabadeeda Laufás Family" með þeim allra nýjasta Gunnari Andra Benediktssyni - Andri Fannar hélt því fram að skírnir hjá Láru væru þær allra skemmtilegustu en þar fær hann ávallt nafna;) Fyrir tæpum fjórum árum var það hann Bjarki Fannar og eigum við eitthvað að ræða hvað mér finnst fáránlega stutt síðan!

Mæðgur mjög svo glaðar að vera komnar í bústað í Öndverðarnesinu

Blómarósin bezta sem elskar sumarfríið sitt - sagði í bílnum á leiðinni í bústaðinn þegar við spurðum hvort hún væri ekki glöð að vera í sumarfríi: "Jú enginn að ýta mér, enginn að pota í mig, enginn að lemja mig, enginn að stríða mér!" Það tekur greinilega á að vera þriggja ára í leikskóla:)

Stokkhólmur handan við hornið og veðurspáin ljómandi!

Ég smellti inn restinni af júní myndum á www.123.is/agustarut, þetta eru m.a. myndir úr gæsunum, Árbæjarsafni og fleiru

Set hérna fyrir neðan tvær af bestu minni að baka hafraklatta fyrir síðasta daginn sinn í leikskólanum en frá og með deginum í dag er hún komin í fimm vikna sumarfrí líkt og karl faðir hennar - ekki leiðinlegt það skal ég segja ykkur:)

Ég er líka komin í mínar sex sem eftir eru...bara svona hafa það á hreinu!

Einbeitingin leynir sér ekki - við að sleikja kremið sem sagt!

Dáldið mikið sport að baka fyrir alla yndislegu kennarana á leikskólanum!

"Epilator ævintýrið"

Hún Sóley vinkona hefur aldrei verið þekkt fyrir annað en að vera með ráð undir rifi hverju og ósjaldan bent mér á ýmislegt skynsamlegt. Nú síðast var það þessi græja - epilator eða hártætari! En þegar konur hyggja á viku para/treatment ferð til Stokkhólms er nauðsynlegt að vera með vel "skafaða" leggi.

Manneskja sem hefur aldrei gerst svo stórtæk að leggja það á sig að fara í vax ætlar sér þó heldur mikið um of þegar hún fær lánaða slíka græju og byrjar að tæta - DJÖFULL ER ÞETTA VONT! Ég var rétt komin langleiðina með hægri þegar ég játaði mig sigraða, hringdi í Sóleyju og spurði hvort þetta ætti í alvörunni að vera svona sjúklega vont, Sóley greyið hafði þá ekki alveg gert sér grein fyrir hversu mikill amatör ég væri í þessum málum og benti mér á að það væri kannski gott að láta klára þetta mál með vaxi og taka svo næsta skipti með græjunni. Og sú var lendingin, ég sendi snyrtikonunni minni örvæntingarfullt sms klukkan tíu í gærkvöldi og spurði vinsamlega hvort hún gæti vaxað á mér vinstri legginn og útskýrði vandmálið fyrir henni. Fékk tilbaka hahahaha já Linda beauty is pain! og á núna tíma kl 11:30 til að klára þetta. Ég mun hins vegar ekki gefast upp á hinu og ætla fjárfesta í helv... tækinu, ég sé nefnilega hversu fínt þetta verður og alveg sársaukans virði:)

Andri spurði einmitt í gærkvöldi hvort þetta yrði ekki eins með þessa græju og álfabikarinn sem títtnefnd Sóley benti mér líka á fyrir rúmu ári síðan. Fyrst þegar ég heyrði um þennan bikar sem ætti að troða upp í leggöngin varð mér allri lokið og fullyrti að þetta væri sko ekki fyrir mig. Nú rúmu ári seinna hef ég étið það allt ofan í mig og ELSKA bikarinn minn og gæti aldrei í lífinu án hans verið og hika ekki við að dásama hann mánaðarlega:)

Ég spái sama árangri með hártætarann!

...to be continued

Blæs ekki út nös...right!

Þarna eru ca. 9 búnir og vá hvað sá síðasti tók á...

Frábær helgi að baki, Elín Anna var gæsuð á laugardaginn og var standandi prógram frá 7 um morguninn og fram á kvöld en ég svissaði yfir í þrítugsafmæli Fíu og Stínu eftir að hafa endurræst mig í Laugum Spa og við tók stanslaust stuð til að vera fimm um nóttina - þá sjaldan sem maður lyftir sér upp. Hressleikinn var samt bara þó nokkur í gær en alveg ljómandi fínt að vera í sumarfríi og get tekið svona eins og eina kríu hér og þar:)

9 dagar í "Stokkhólms-trítmentið" og niðurtalning formlega hafin

Miðnæturhlaup á Jónsmessu

Flottur hópur úr fjölskyldunni skellti sér í hlaupið og árangurinn ekkert af verri endanum. Bjarki frændi á 52:52 sem er helvíti gott fyrir mann á hans aldri:) Ekki mitt persónulega besta en 48:56 var tíminn samkvæmt klukkunni en ég geri ráð fyrir að flagan gefi mér 5-10 sek betri tíma. Fyrri hringurinn gekk mjög vel og ég var í góðum gír, sá seinni var heldur erfiðari og eiginlega bara óbærilegur á tímabili en svona vill það verða þegar maður hleypur ekki nógu oft en bjöllurnar hafa algjörlega verið í forgangi undanfarið. Markmiðið var samt bara að ná undir 50 en nú fer markmiðið að verða að ná undir 48.

Þegar ég skoða gömul úrslit úr þessu hlaupi en ég var ansi virk árin ´96, ´97 og ´98, þá átti ég best 47:08 en þetta er á aldrinum 14-16 ára og kannski ekki alveg sambærilegt en ágætis viðmið. Núna VERÐ ég bara að æfa markvisst og komast einhvern tímann undir 45, það væri draumur:)

Takk fyrir skemmtilegt hlaup, mamma, Svava, Bjarki og Jóel!

Ára litla sushibarn

Þessi mynd var tekin í febrúar síðast liðnum en þá byrjuðum við að venja heimasætuna á sushi át svo hún þyrfti ekki að éta ofan í sig allt slæmt umtal um sushi líkt og við foreldrarnir þurftum að gera á sínum tíma. Núna fjórum mánuðum síðar elskar hún að fara á Sushi lestina eins og hún kallar hana sjálf og um helgina fór hún með pabba sínum og borðaði hvorki meira né minn en 9 bita! Tók samt skýrt fram að henni þættu gúrkubitarnir bara góðir:)

Dásamlegt þetta barn það verður ekki af henni tekið ef við horfum á þetta hlutlausum augum!

Þessa dagana þýðir ekkert annað en að vera í kjól eða pilsi og í morgun gekk hún meira að segja svo langt að fara í kjól og pilsi í leikskólann! Núna er líka mjög vinsælt að segja okkur að "mamma sé best" eða "pabbi sé bestur" og núna rétt fyrir svefninn tók hún utan um okkur og sagði: "mamma er best, pabbi er bestur og ég er best, við öll þrjú erum best" Krúttleg með meiru...

Sumarfríið rúllar vel af stað hvað varðar bjölluæfingar, hlaup og hádegishittinga en það fer eitthvað minna fyrir tiltekt og öðru sem átti að framkvæma en þetta er nú bara rétt að byrja þannig ég hef engar áhyggjur af því að ég verði ekki búin að litaraða í fataskápinn og flokka í eldhússkápana að fríi loknu.

Þessa vikuna og næstu verð ég að kenna uppi í dansskóla milli 16-20 á daginn, ekki besti vinnutíminn í heimi þegar maður er með barn en gengur upp þegar pabbinn er kominn heim. Reyndar erum við með megapúsluspil til að allt gangi upp og í dag hjólaði AFO í vinnuna á hjólinu með barnastólnum, ég náði í Áru rúmlega þrjú og skutlaði henni vestur í bæ til pabba síns svo hún gæti klárað vinnudaginn með honum og þau síðan hjólað saman heim og ég farið á bílnum upp á Bíldshöfða - gott plan og virkaði vel þannig ég geri ráð fyrir að það verði notað aftur:)

Lofa nýjum myndum af ferð okkar á Árbæjarsafnið um helgina - eyddum ekki nema tæpum þremur tímum þar!

Nýjar myndir í lok maí og júní albúmi - www.123.is/agustarut

Eurovisonkvöld

Ævintýraskógurinn

Brúðkaup

Sushi og hvítvín

17. júní

It´s sommertime....

Ára hefur erft eitt gott gen frá mér...

hið víðfræga textagen:) Við Andri skildum hvorki upp né niður um daginn þegar hún bað um "djobbelífs" og spurðum endalausra spurninga um hvað þetta væri nú eiginlega eða þar til dóttir okkar var við það að fara að væla. Þá áttaði Andri sig skyndilega á því að hún væri að biðja um lagið God þar sem John Lennon syngur I don´t believe í viðlaginu! Hún er með góðan tónlistarsmekk stúlkan en greyið situr uppi með textagenið - ég meina hver man ekki eftir hommideis?

Annars sá ég það í dag að ég læt stundum alltof mikið eftir henni, þurftum að þeysast í gegnum Bónus og áður en ég vissi af var þessi meters manneskja búin að "láta" mig kaupa kleinur, kók, Sollu ís og tvo hlauporma í poka. Ég þarf klárlega að taka mig aðeins á í uppeldinu:)

Í fyrra fékk hún Spiderman blöðru á 17. júní, núna segist hún vilja Latabæjarblöðru - ekki alveg nógu góð þróun en sjáumst til hvernig þetta endar:)

Að lokum - hamingjuóskir til Örnu og Bjarna sem eignuðust son í nótt og við á Laugarnesveginum hlökkum mikið til að sjá þennan litla mann sem er án efa dásamlegur líkt og foreldrarnir.