McDonalds!

Sem mikill aðdáandi og jafnvel fyrir ostborgarans sakir varð nafnið skyndilinda til þá kemur mér á óvart hvað ég græt það lítið að keðjan sé að hætta, maður heyrir af fólki sem ætlar að taka kveðjumáltíð og fréttir af röðum eftir öllu bílastæðinu. Ætli maður verði ekki að skella sér allaveganna á einn ostborgara og flurry á morgun.

Í Laugarnesinu er bezt að búa!

Ég fer fótgangandi í vinnuna og Ágústa Rut er í leikskóla í 2 mín göngufæri við mig. Eftir vinnu í dag gat ég svo rölt í fiskbúðina og keypt góðan fisk, komið við í Frú Laugu og keypt nýuppteknar íslenskar afurðir og frosið hakk fyrir morgundaginn, svo ég tali nú ekki um að koma við í bakarí-inu og kaupa kúmenbrauð á tilboði.

Nú ef ég hefði verið í stuði hefði ég líka getað kippt einu rósabúnti úr blómabúðinni sem er við hliðina á bakaríinu og látið klippa á mig topp í leiðinni á hárgreiðslustofunni.

Á morgun skokka ég síðan út í sundlaug og fær frítt inn sem starfsmaður Reykjavíkurborgar og hleyp frítt um fallega Laugardalinn.

Allt þetta án þess að nota bílinn! Og ég spyr: er hægt að biðja um það betra?

Lifi LA

Væri auðvitað bezt bezt bezt ef við myndum losna við %$&$%&% 10-11 búðina við Laugalæk og fá einhvern góðan kaupmann á horninu en það kemur!

Matur í vetrarleyfi...

Föstudagur: Sláturveisla í Jónsgeisla með sviðasultu og öllu saman

Laugardagur: Kjötsúpa með Álfi og co.

Sunnudagur: Kjötsúpa með STÓRFamilinski

Mánudagur: Sviðakjammaveisla á Grunninum

Þriðjudagur: Eldsmiðjutilboð

Þjóðlegt en í senn nútímalegt - þannig á það að vera:)

...og nú byrja ég að telja niður í jólafrí

Hlaup

Síðan 8. september höfum við nokkur í vinnunni hlaupið tvisvar í viku, við hittumst 6:45 við Laugardalslaug og leggjum af stað saman og síðan fer bara hver og einn á sínum hraða. Við hlaupum alltaf tæplega 6 km en lengra náum við ekki nema við færum að mæta fyrr. Þetta er ótrúlega hvetjandi kerfi, bæði upp á að mæta á staðinn, maður veit af hinum sem mæta og rífur sig þá frekar upp og síðan er gott að hafa fleiri í kringum sig að hlaupa upp á keppni og hraða eða það svínvirkar í það minnsta fyrir keppnismanneskju eins og mig! Skólastjórinn hefur staðið sig best mætingalega séð hingað til og ekki misst úr skipti.

Það sem mig bráðvantar núna er hins vegar púlsmælir með innbyggðu GPS en slíka græju ætlar hann Atli frændi minn að redda mér að utan á spottprís. Í dag t.d ákváðum við að hlaupa í 60 mín eins langt og við gætum. Með græjunni hefði þetta verið snilld, ég hefði getað sett upp prógram um það hvernig ég myndi vilja hlaupa þetta og hversu langt og svo myndi ég bara fylgjast með en í staðinn var ég með úrið mitt og bara ca. þetta út - ekki eins spennnandi en virkaði ágætlega.

Ég hlakka til að fá græjuna í hendur

Nú er aðeins einn dagur eftir af vetrarleyfinu...

og to do listinn sem ég var búin að búa til í huganum hefur ekkert minnkað. Kannski setur maður sér alltaf of há markmið fyrir svona vetrarleyfi, ég sá t.d. fyrir mér að ég myndi bera fullt af bókum niður í geymslu og breyta og betrumbæta aðeins í skenknum í stofunni, eins sá ég fyrir mér að taka fataskápinn okkar Andra í nefið, skrúbba veggi í eldhúsinu og sótthreinsa íbúðina. Einnig ætlaði ég að fara yfir próf og verkefni til að eiga það ekki eftir eftir vetrarleyfi en ég er búin með einn bekk og það hefur lítið sést af þessum sótthreinsunum!

Í staðinn er ég samt búin að gera ótrúlega margt skemmtilegt eins og að hitta góða vini, slappa af og sofa ótrúlega mikið og vel. Og versla barnaföt, það virðist vera einhver árátta þessa dagana en nú segi ég stopp, barnið á feikinóg af fötum sem sannaðist best í vor þegar ég þvoði lítið sem ekkert í þrjár vikur (út af undirbúning v/brúðkaupsins) og alltaf átti hún spjör til að fara í.

Síðan er Áran okkar orðin svo mikil kúrurófa, allaveganna þessa helgina, kemur til okkar á morgnana og vill kúra lengi og við vonum auðvitað að þetta sé eitthvað sem koma skal.

Í kvöld er hins vegar kjammaveisla á Grunninum og ég er komin með vatn í munninn - namminamm

Mögnuð gjöf var að berast okkur LA-búum...

30 hluta verkfærakassi en hérna á heimilinu hefur ekki verið til svo mikið sem eitt skrúfjárn! Þannig að alltaf þegar eitthvað er að er hringt í pabba eða Lottó og þeir koma með "kittin" sín og græja hlutina. Afar hentugt að fá alltaf handlagna menn í málið en nauðsynlegt að geta græjað þetta stundum án aðstoðar en það var að sjálfsögðu hann faðir minn sem færði okkur kóssið og á miklar þakkir skilið:) Andri er hæstánægður með þetta og er að prófa að setja allskyns skrúfur og dót saman.

Aldeilis góð byrjun á vetrarleyfi!

Þrammaði í nokkrar búðir með henni tengdamóður minni í dag, við saman erum hættulegt combó þegar kemur að verslun og mikið er ég fegin að Kammakarlo búðin er lengst í burtu, annars væri buddan ansi mikið léttari og létt er hún.

Vetrarleyfi...

eru afar kærkomin og ég dýrka þau. Kannski ekki jafnhentug fyrir alla en frábær fyrir kennara eins og mig. Fimm dagar (með helginni) til að hlaða batteríin og gíra sig upp fyrir seinni helminginn fram að jólum. Það eru samt engin sérstök plön fyrir dagana enda Andri ekki í fríi en samt sem áður er margt á döfinni eins og nudd, litun og plokkun, kjötsúpuboð, matarboð og fleira skemmtilegt.

Verst að ég þjáist af afar mikilli ljótu þessa dagana, búin að vera spurð oftar en einu sinni að því hvort ég sé eitthvað veik, svo föl í framan og síðan hvort ég sé með einhvern vítamínskort því hárlosið þekur bakið mitt (ég veit Sóley hvað þú hugsar) en það er samt ekkert að mér, bara skammdegisljóta sem verður hresst upp á í dag með nuddi og lit og plokk. Hélt að ég myndi brjálast úr gleði í gærkvöldi yfir fríinu en ég gerði það einhvern veginn ekki, fór bara fáránlega snemma að sofa enda einhver uppsöfnuð þreyta í mér. Síðustu 9 vikur hafa nefnilega einkennst af aukavinnu hverja einustu viku, alltaf eitthvað auka sem ætti öllu jafna ekki að vera þannig að þessi vika var sú fyrsta síðan 17. ágúst með eðlilegu vikuprógrammi og þá verður maður oft bara fjandi þreyttur. En úr því verður bætt með góðum svefni og afslöppun um helgina.

Mér finnst svo leiðinlegt að vanrækja bloggið, hef í rauninni mun meira gaman að því en facebook, elska að lesa gamlar færslur og skoða hvernig maður breytist í gegnum skrifin. Ég tími bara ekki að sleppa hendinni af því.

Fleiri myndir hafa síðan bæst í október albúm á síðunni hennar Áru kláru. Muna eftir gestabókinni!

Góða helgi!

Ég ætla að eyða helginni með eiginmanninum í Skálholti...

þegja og tæma hugann, mikið held ég að það verði notalegt, enginn sími, ekkert net, engin vinna, enginn þvottur, engin eldamennska og ekkert bögg heila helgi! Nauðsynlegt hverjum manni.

Þegar heim verður komið LOFA ég bloggfréttum og myndum fyrir myndaþyrsta aðdáendur.

Hafið það gott um helgina.

Markvert og ekki svo markvert...

Undanfarin þrjú kvöld höfum við AFO eldað þrjá góða rétti úr bókinni "Eldað í dagsins önn" -fljótlegir og hollir heimilisréttir. Fyrst ber að nefna Indverskan grænmetis- og lambakjötsrétt að viðbættum "smá" cayanne pipar frá AFO sem gerði hann ansi sterkan og góðan fyrir hverskyns kvefdrullu. Tengdaforeldar mínir komu í mat og kunnu vel að meta.

Í gær var það síðan kjúklingabaunaréttur, dásamlegur og hollur og það er mjög sjaldgæft að ég beikon-bomban kunni að meta slíka rétti.

Í kvöld var það spergilkálssúpa og kartöflur í ofni með hvítlauk og engiferrót. Hollt og gott og nauðsynlegt að fá sér góða súpu þegar kólnar í veðri.

Á morgun ætla ég að demba mér í "Fljúgandi Jakob" en í honum eru 5 beikon sneiðar og fæ ég þá þeirri þörf aðeins svalað;)

Mæli með bókinni, ég er ekki frá því að það verði bara skemmtilegt að elda með þessar uppskriftir, í það minnsta fyrir svona húsmæður eins og mig sem eru með 10 þumalfingur þegar kemur að eldamennsku!

Flensan í síðustu viku var heldur leiðinleg verð ég að segja, fékk hita í 6 daga og þurfti svo alveg góðan tíma til að jafna mig en er stálslegin í dag. Hef fengið ca. 5000 fyrirspurnir um hvort að þetta hafi verið svínaflensan en ég er lítið í að sjúkdómsgreina sjálfa mig og get því engu svarað - líkur á því samt tiltölulega háar.

Í dag eignaðist ég svo nýjan "vinkonuson" hennar Auðar Öglu og hans Eyfa. Myndarpiltur, ekki nema 19,5 merkur og því engin smásmíði, fæðist bara 3 mánaða og gott betur. Nú hef ég ekki fætt barn gegnum fæðingaveginn en ég geti svona ímyndað mér að þetta hafi verið smá átök!

Bið ykkur svo bara að lifa heil og ég ætla ekki að láta þetta blogg mitt drabbast niður en svona er þetta bara stundum.

Ágústa Rut Andradóttir

Snillingurinn okkar hún Ára er byrjuð á Laugaborg og er alveg hæstánægð - við vorum alltaf ánægð með Ægisborgina en hún er einhvern veginn bara í skýjunum að vera komin í hverfið sitt og við hliðina á vinnunni minni. Á hverjum degi hleypur hún á móti manni og segir að það hafi verið rosa gaman á leikskólanum. Það sem hjálpar henni líka mikið er að Fransiska nágranninn okkar hérna á 3. hæðinni var líka að byrja en hún er 4 ára og þær leika mikið saman í útivistinni og eru sko beztu vinkonur. Fransiska sagði mömmu sinni um daginn að hún og Ágústa ætluðu sko að giftast!

Þessa dagana eru miklar pælingar í gangi í tengslum við stelpur og stráka. Hún segir ósjaldan að strákar séu með typpi en stelpur "bullu" (við vitum ekki hvaðan nafnið bulla kemur en leyfum henni bara að kalla þetta bullu) Um daginn sagði hún síðan við pabba sinn: "Þegar þú varst lítill pabbi þá varstu bara með pííííínulítið typpi" jahá gott að vera með það á hreinu. Í hvert skipti sem við förum í sund segir hún mér líka alltaf að pabbi sé með typpi en við tvær með bullu. Síðan heyrist alltaf þegar við erum tvær einhvers staðar: "Bara við tvær stelpurnar" og það þykir soldið sport:) Hún virðist líka halda að maður verði strákur með aldrinum því hún segir stundum við Andra að þegar hún verði stór þá muni hún kunna að vera með typpi!

Bleyjuleysið gengur súpervel og mér hafði ekki órað fyrir að þetta gæti gengið svona vel. Ekkert slys á leikskólanum og rosa dugleg að segja til. Komu að vísu nokkrir dagar þar sem hún neitaði að gera nr. 2 og hljóp um allt og herpti rasskinnarnar á sér saman en síðan kom þetta allt saman þegar amma Rut stakk upp á því að láta hana blása í blöðru á klósettinu og stundum fær hún blöðru þegar illa gengur;)

Við erum bara svo ofsalega stolt af þessari litlu veru sem lyftir lífinu á hærra plan með hverjum deginum sem líður.

ps. massavís af myndum á myndasíðunni og muna að kvitta fyrir innlit - það gleður ennþá

Reykjavíkurmaraþonið 2009

Í ár var ég staðráðin í að hlaupa 10 km og á góðum tíma. Í vor þegar ég byrjaði að huga að þessu hugsaði ég með mér að nú væri alveg málið að æfa þrusuvel fyrir þetta og ná góðum tíma. Síðan líður bara alltaf sumarið og maður rétt dettur 2-3 í hlaup og svo er alltaf bara komið að þessu.

Hins vegar var ég búin að kenna aðeins í Hreyfingu í ágúst og taka nokkra hjólatíma og pump sem hjálpar alltaf til. Andri hafði lofað að hlaupa með mér til að ég næði betri tíma en svo var hann auðvitað með þessa fáránlegu afsökun að hann væri í gifsi;) Það sem bjargaði síðan öllu voru hérarnir sem hlupu með blöðrur merktar 40-45-50 o.s.frv. Ég stefndi á 50 mín en fannst alls ekki raunhæft að ég næði þessu undir 53. Kvöldið áður útbjó ég trylltan playlista sem spilaði stórt hlutverk og síðan fylgdi ég 50 blöðrunni og hún kom mér í gegnum síðustu 3 km þannig ég næði þessu undir 50 og var lokaniðurstaðan 49:21, miðað við flöguna. Þrusuánægð með þetta og líka að ég var loksins fyrsta systirin eftir nokkurra ára pásu;) Hinar tvær stóðu sig ekki síður vel og voru rétt á eftir mér. Mamma sló síðan öll met þegar hún hljóp 3 km undir 15 min en mamma byrjaði bara að hlaupa í sumar - algjör snillingur og hún kom svo hratt í mark að við náðum henni ekki einu sinni á mynd!

Jæja kæru vinir...

það er mikið að maður lætur sjá sig hérna á síðunni! Ég hef bara verið einstaklega upptekin og ekkert gefið mér mikinn tíma í tölvuhangs sem skýrir almennt mynda- og bloggleysi. Haustið er að byrja og það er minn tími, skólinn kominn af stað, Hreyfing að komast í gang en ég hef verið að leysa aðeins af undanfarnar þrjá vikur og alveg ljómandi skemmtilegt að fara að kenna aftur.

Í vetur verð ég síðan með freestyle fyrir 8-10 og 10-13 ára í Dansskóla Ragnars og hvet ykkur auðvitað til að skrá börn sem eru á þessum aldri og á ykkar snærum;) Og auðvitað ef þið viljið loksins láta drauminn rætast þá eru frábærir byrjendahópar í samkvæmisdönsum fyrir fullorðna líka!

Að lokum er ég búin að skrá mig í blessaða Reykjavíkurmaraþonið - 10 km verða það í ár og nú hvet ég ykkur öll kæru vinir og fjölskylda til að heita á mig til styrktar Styrktarfélagi Krabbameinssjúkra barna en þið hafið jú flest öll fylgst með litlu hetjunni okkar honum Úlfari Jökli sem gekk í gegnum erfiða lyfjameðferð síðast liðinn vetur, aðeins nokkurra mánaða gamall.

Það geta allir séð af einum 500 eða 1000 kalli í gott málefni ekki satt? Hér er hægt að skrá áheit.

og svona ykkur að segja þá væri ég til í að hlaupa á 50 mínútum en látum það samt alveg liggja á milli hluta!

Jæja komið gott af áróðursbloggi og ég lofa myndum í vikunni:)

Hjalti K. K fyrir Klofi - eini úr hópnum sem hefur mætt öll árin! Ómissandi hlekkur.

Gin og Klofaveikin 2005
Geðklofi 2006

Klofinn í herðar niður 2007

Bölvaður klofaskapur 2008

Klofi Annan 2009

-Að sjálfsögðu að öllum öðrum ólöstuðum sem hafa gert þessa hátíð að því sem hún er-

Jæja gott fólk núna eru allar myndirnar úr sumarfríinu komnar inn, plús nokkrar fyrir frí. Þetta eru tæplega 300 myndir og ég er líka búin að skrifa undir flestar fyrir þá sem vilja fylgja ferðasögunni. Þetta þýðir einungis eitt: "Ég heimta kvitt fyrir innlit". Veit ekki hvað það er en eitthvað svo notalegt að vita hverjir eru að skoða:)

Ég þarf síðan endilega að setja inn nokkrar af meistarastykkinu mínu í lökkun - rúminu góða sem heimasætan sefur núna vært í:)

Annars er mjög mikill hressleiki hér á bæ - allir í fríi og nóg að gera í hittingum og tjilli. Klofi annan um næstu helgi og við höfum ekki við að taka við skráningum en minnum þó á mottóið - engum boðið en allir velkomnir.

Smá myndir sem Haffitas tóku...komum heim á eftir!

Ís til að kæla sig niður

Stolist til að smella af í Duomo

Skylda að vera með sundhettu í lauginni

Sætasta sem er búin að vera ofurstillt í allri ferðinni:)


Minnum síðan á KlOFA ANNAN 2009 sem verður um næstu helgi. Skipulagning er komin á fullt - Engum boðið, allir velkomnir!

Í dag skelltum við Svava okkur til Genova, ég rifjaði upp gamlar minningar og Svava kynntist því umhverfi sem ég bjó í 4 mánuði! Þeir sem vilja rifja Genova upp, geta valið 2004 og frá sept. - des. hérna á blogginu. Ára hins vegar eyddi deginum með pabba sínum, Haffa frænda og Kari frænku í Mílanó og fékk að fara í öll þau tæki sem hún vildi og prófaði lest, slökkvibíl, flugvél, mótorhjól, sportbíl, prinsessuvagn og bolla. Myndinar hér að neðan lýsa stemningunni...

Nýjar myndir inni á Áru-síðu - muna að kvitta fyrir heimsókninni!

Ég er síðan búin að fara á forútsölu í Englabörnum og POP og var að sjálfsögðu hófsemin uppmáluð enda vill maður eiga eitthvað til góða í Stokkhólmi;)

Sé einmitt að POP í Sverige er með 50% afslátt á útsölunni...

en að öllu gríni slepptu verður lítil áhersla á kaup í þessari ferð nema náttúrulega að eyða fermingarpeningunum hennar Svövu;)

Mér finnst ég og AFO alveg fáránlega góð samsetning þó ég segi sjálf frá...

ekki bara af því við erum ólík og vegum þá einhvern veginn hvort annað upp heldur líka bara af því við erum stundum ótrúlega lík eins og þegar kemur að því að hlaupa - þá kemur ekki bara keppnisandinn ljós heldur brjálaða keppnisskapið líka.

Eins og t.d áðan hlupum við dáldið góðan hring - frá Laugarnesveginum, Laugalæk, út á Sundlaugarveg og upp á Laugarásveg að Langholtsvegi, Langholtsveg á enda, framhjá Mörkinni, út að Glæsibæ, upp á Suðurlandsbraut, inn á Engjaveg, framhjá Skólagörðunum, inn í Laugardalinn og hann í gegn, framhjá Laugardalsvelli, WC, sundlaugunum og heim á Laugarnesveginn aftur - nú er ég ekki 100% á vegalengdinni en skýt á 7 km (hjóla þetta á morgun og tjékka á því). Þetta tókum við á mjög góðum hraða, að mestu leyti af því að Andri var að leika héra og ég með mínu keppnisskapi að halda í við hann en líka út af því að við peppum hvort annað einhvern veginn upp...

allaveganna nú er stefnan sett á að hlaupa 10 km á góðum tíma í ágúst, minn besti er 46 mínútur en þá var ég ung og frá á fæti, nú er ég aðeins þyngri og ansi mörgum árum eldri en mun þó pottþétt stefna á að ná svipuðum tíma og þeim bezta. Það lítur út fyrir að maður verði að taka smá hlaup í Stokkhólmi og Mílanó.

en þrátt fyrir að við séum góð saman getum erum við líka hræðileg þegar kemur að því að vera í aðhaldi hvað varðar mat og sætindi. Við komum með frábærar hugmyndir um að standast freistinguna en síðan er ég alveg fáránlega góð í að koma með góðar hugmyndir að svindli og Andri þeim mun betri að samþykkja þær. Núna hins vegar hefur þetta gengið ágætlega undanfarna daga en ég þarf að hafa mig alla við að stinga ekki upp á einhverjum fjárans skyndibita, Hlölla, Devitos og þar frameftir götunum - skyndilindunafnið varð ekki til fyrir ekki neitt!

Ég á síðan bunka af myndum fyrir júnímánuð - annað en brúðkaupsmyndir (þó þær gleðji nú alltaf augað) og stefni á að setja þær inn fljótlega - leyfi kannski bara mánuðinum að klárast. Set þó eina hérna af yfirstjórnandanum hérna á heimilinu - fröken Ágústu Rut að leika á Laugaborg:)

Heldurðu að...

Fyrir síðustu helgi hittumst við Andri, Kobbi og Sóley og horfðum á brúpkaupið á video - aðallega sökum þess að Kobbi missti af öllu saman en líka bara af því að mér leiddist nú ekki að horfa á þetta aftur!

Við horfðum á allar ræðurnar og ég hló og grét til skiptis líkt og í veizlunni. Ómetanlegt að eiga þetta svona á "teipi"

Í kjölfarið af þessu barst það í tal að ég væri dáldið gefin fyrir svokallaðar "heldurðu" spurningar og um leið og Sóley nefndi þetta samþykkti Andri um hæl að hann væri ósjaldan að svara slíkum spurningum. En "heldurðu" spurningar eru spurningar sem hafa yfirleitt ekkert rétt svar og eru meira svona bara til að blanda náunganum inn í málið og fá hans álit og skoðun. Ég vildi nú meina að þetta væru smá ýkjur hjá þeim en eftir dæmin sem þau gáfu fór ég að hallast að því að ég spyr mjög oft heldurðu spurninga.

Síðast í gær stoppaði ég sjálfa mig að því að vera búin að spyrja heldurðu spurninga í hátt í klukkutíma. Áran nefnilega enn og aftur veik, ekki í fyrsta skiptið á þessu ári en VONANDI í það síðasta! Þá sá ég að ég dritaði heldurðu spurningum á Andra: "heldurðu að við ættum að pústa hana með hinu pústinu", "heldurðu að henni hafi orðið kalt í sundi", "heldurðu að hún fái aftur í lungun" og þar frameftir götunum....

Vandamálið núna er að ég er orðin svo fáránlega meðvituð um þetta og er alltaf að stoppa mig af og segja sorry þetta er heldurðu spurning...

Það drífur aldeilis meira en nóg á daga manns í fríinu og ég velti fyrir mér hvernig ég geti mögulega bara verið í fullu starfi á veturna. Dagarnir eru þéttskipaðir og aldrei lognmolla....

...en talandi um vinnu. Núna leita ég mér af örlitlu aukastarfi fyrir næsta vetur því yfirvinna verður af mjög svo skornum skammti ef einhvern meðal kennara. Ég dey hins vegar aldrei ráðalaus og er auðvitað svo heppin að geta kennt ýmsa sprikltíma, nú er bara að finna staðinn til að kenna þá! Ég fer t.d í eitt atvinnuviðtal á næsta mánudag og er dáldið spennt að sjá hvað kemur út úr því.

Annars er hressleikinn til staðar hér á Laugarnesveginum sem aldrei fyrr nema við foreldrarnir værum alveg til í að dóttir okkar myndi sofa ögn lengur á morgnana 6:eitthvað er bara ekki alveg nógu spes í langan tíma en nú er búið að stytta dagsvefninn heilmikið og við finnum strax breytingu. En hvað er maður eiginlega að kvarta....í fríi og get alltaf lagt mig:)

Síðan eru brúðkaupsmyndirnar komnar í hús, ekki leiðinlegt það og margar hreint ansi góðar.

Hver getur ekki góðum brúðkaupsmyndum á sig bætt?

Ég luma líka á fleiri myndum þrátt fyrir að hafa stútað vélinni okkar ásamt einum kökudisk en það er nú önnu saga....

í dag er það fjall með góðum vinkonum, vona að rokið fleyti mér lengra en síðan - er svo ferlega rokhrædd alltaf!