Hérna er hægt að fá einhverjar hugmyndir að gjöfum...
síðan veit ég að Andri er spenntur fyrir Bodum pressukaffikönnu svo eitthvað sé nefnt.
Finnst hálfskrýtið að vera að þessu en...
tjúrílú
þriðjudagur, maí 26, 2009
mánudagur, maí 25, 2009
Við Andri vorum ekki alveg búin að gera okkur grein fyrir því að brúðkaupi fylgdu gjafir...
eða jú auðvitað vissum við það en í skipulagsflóðinu undanfarna daga hefur verið lítill tími til að velta því fyrir sér. Við fórum því aðeins að skoða í kringum okkur og kíktum til að mynda í hina ágætu búð Kokku á Laugaveginum sem selur allskyns varning sem manni hefur hingað til nægt að láta sig dreyma um. Eftir á komumst við síðan að því að hægt er að gera óskalista á netinu þannig maður þarf ekki einu sinni að fara í búðina - afar hentugt myndi ég segja. Ætli við gerum þá ekki bara smá lista þar þrátt fyrir að ég hafi fengið nóg af brúðarlistum þegar ég vann í Tékk-Kristal um árið;)
Í dag er ég búin að vera með Áru heima sem var rosa veik í morgun og endaði með því að við fengum sjúkrabíl hingað þar sem við mæðgurnar vorum báðar grátandi, önnur sökum vanlíðan og hin út af móðursýkiskasti við það að sjá barnið sitt svona illa haldið. Andri hefur hins vegar fullvissað mig að þetta sé örugglega ekki óalgengt en ég skammaðist bara svona pínu mikið eftir á! Barnið er hins vegar búið að fara í allsherjartjékk og er að öllum líkindum bara með flensu.
Ég er síðan örugglega komin með vogris í annað augað og bið hann vinsamlegast að láta sig alveg hverfa fyrir stóra daginn!
eða jú auðvitað vissum við það en í skipulagsflóðinu undanfarna daga hefur verið lítill tími til að velta því fyrir sér. Við fórum því aðeins að skoða í kringum okkur og kíktum til að mynda í hina ágætu búð Kokku á Laugaveginum sem selur allskyns varning sem manni hefur hingað til nægt að láta sig dreyma um. Eftir á komumst við síðan að því að hægt er að gera óskalista á netinu þannig maður þarf ekki einu sinni að fara í búðina - afar hentugt myndi ég segja. Ætli við gerum þá ekki bara smá lista þar þrátt fyrir að ég hafi fengið nóg af brúðarlistum þegar ég vann í Tékk-Kristal um árið;)
Í dag er ég búin að vera með Áru heima sem var rosa veik í morgun og endaði með því að við fengum sjúkrabíl hingað þar sem við mæðgurnar vorum báðar grátandi, önnur sökum vanlíðan og hin út af móðursýkiskasti við það að sjá barnið sitt svona illa haldið. Andri hefur hins vegar fullvissað mig að þetta sé örugglega ekki óalgengt en ég skammaðist bara svona pínu mikið eftir á! Barnið er hins vegar búið að fara í allsherjartjékk og er að öllum líkindum bara með flensu.
Ég er síðan örugglega komin með vogris í annað augað og bið hann vinsamlegast að láta sig alveg hverfa fyrir stóra daginn!
laugardagur, maí 23, 2009
Bætti aðeins í maíalbúmið hérna og ég krefst þess að fá kvitt í gestabókina:)
Þarna eru meðal annars myndir af heimsætunni í fyrstu sveitaferðinni sinni en rétt fyrir ferð áttum við mæðgur ágætis samtal:
(Ég sat í tröppunum og las blaðið meðan við biðum eftir AFO)
Ára: "Ekki lesa blaðið mamma!"
Ég: "Jú jú ég er aðeins að skoða blaðið"
Ára: (Rífur af mér blaðið) og segir: "Það er ekki í boði að lesa blaðið!"
Einmitt!
Annars gengur undirbúningur brúðkaups vel og nú er hægt að segja:
Þarna eru meðal annars myndir af heimsætunni í fyrstu sveitaferðinni sinni en rétt fyrir ferð áttum við mæðgur ágætis samtal:
(Ég sat í tröppunum og las blaðið meðan við biðum eftir AFO)
Ára: "Ekki lesa blaðið mamma!"
Ég: "Jú jú ég er aðeins að skoða blaðið"
Ára: (Rífur af mér blaðið) og segir: "Það er ekki í boði að lesa blaðið!"
Einmitt!
Annars gengur undirbúningur brúðkaups vel og nú er hægt að segja:
- hringar tjékk (men hvað ég get ekki beðið eftir að setja þá upp)
- breyting á kjól tjékk (búið að þrengja og kaupa efni í undirpils og annað) - spennandi!
Í dag útskrifast síðan hún Harpa yndislega systir mín sem stúdent og á morgun fær Hjaltadóttirin nafn - uh spenningur: JÁ!
fimmtudagur, maí 21, 2009
Nú hlustar maður bara á þetta og skipuleggur og skipuleggur og skipuleggur og já var ég búin að segja skipuleggur....
annars held ég að það endi með því að brúðurinn þurfi að halda þakkaræðu og þakka öllu þessu frábærlega góða fólki sem er búið að bregðast við með fáránlega stuttum fyrirvara, allir boðnir og búnir að gera allt sem ég hef beðið um - tónlistarfólk, hárgreiðslukona, snyrtifræðingur, veislustjóri, dama í eldhúsið, salurinn, fá lánað ýmislegt hér og þar! Ótrúlegt alveg hvað þetta hefur gengið vel - skil ekkert í fólki að vera að taka lengri tíma í þetta haha....
en mikið var ég nú fegin að vera í fríi í dag, búin að hringja milljón símtöl í vikunni og gera og græja og síðan er ég líka að fara yfir 90 próf og möppur og bækur og gefa öllum krakkaskaranum einkunnir, svo ég tali nú ekki um vorferðina í vinnunni sem við í skemmtinefndinni erum að ákveða (ég verð samt frekar óvirk núna), síðan er hreinsunardagur í blokkinni, er að sjálfsögðu komin í hússtjórn þar;) Og síðan er Harpa að útskrifast á laugardaginn og skírn hjá Hjaltadóttur á sunnudaginn - það er allaveganna engin lognmolla hér á bæ!
Boðskortin eru farin í póst...
annars held ég að það endi með því að brúðurinn þurfi að halda þakkaræðu og þakka öllu þessu frábærlega góða fólki sem er búið að bregðast við með fáránlega stuttum fyrirvara, allir boðnir og búnir að gera allt sem ég hef beðið um - tónlistarfólk, hárgreiðslukona, snyrtifræðingur, veislustjóri, dama í eldhúsið, salurinn, fá lánað ýmislegt hér og þar! Ótrúlegt alveg hvað þetta hefur gengið vel - skil ekkert í fólki að vera að taka lengri tíma í þetta haha....
en mikið var ég nú fegin að vera í fríi í dag, búin að hringja milljón símtöl í vikunni og gera og græja og síðan er ég líka að fara yfir 90 próf og möppur og bækur og gefa öllum krakkaskaranum einkunnir, svo ég tali nú ekki um vorferðina í vinnunni sem við í skemmtinefndinni erum að ákveða (ég verð samt frekar óvirk núna), síðan er hreinsunardagur í blokkinni, er að sjálfsögðu komin í hússtjórn þar;) Og síðan er Harpa að útskrifast á laugardaginn og skírn hjá Hjaltadóttur á sunnudaginn - það er allaveganna engin lognmolla hér á bæ!
Boðskortin eru farin í póst...
sunnudagur, maí 17, 2009
Jæja gott fólk það hlaut að koma að því...
ég fékk loksins bónorð! Þetta gat hann kallinn;)
Núna er því allt komið á fullt að skipuleggja brúðkaup sem verður þann 6. júní!
Frá því að ég vissi þetta sem er nú ekki nema rétt vika síðan er ansi margt búið að gerast:
ég fékk loksins bónorð! Þetta gat hann kallinn;)
Núna er því allt komið á fullt að skipuleggja brúðkaup sem verður þann 6. júní!
Frá því að ég vissi þetta sem er nú ekki nema rétt vika síðan er ansi margt búið að gerast:
- Salurinn er klár en þar verður athöfnin og veislan og Óskar Daian Ingólfsson mun gefa okkur saman
- Boðskortin fara í prentun í byrjun vikunnar og væntanlega í póst í kjölfarið af því (þökk sé Sóleyju og Kobba)
- Er svo gott sem komin með dress - þarf aðeins að þrengja og pæla en ekkert stórmál enda engin rjómaterta á ferð
- Matur og vín er allt á réttri leið
- Veislustjóri er ráðinn
- Tónlistaratriði eru að verða klár
- Búin að tala við hárgreiðslukonuna mína hana Ingigerði
- Komin með manneskju til að vinna við veitingarnar og annað slíkt
- Setti tvær góðar vinkonur í playlistagerð
- Brúðarvalsinn hefur verið æfður og munu þrotlausar æfingar vera næstu þrjár vikur;)
- Hef átt óteljandi samtöl við Sóleyju "Wedding planner" með meiru og hún komið með góð ráð
- Don Ruth er búin að hringja mörg símtöl enda með sambönd út um allan bæ
- og fleira og fleira og fleira og....
Andri vissi greinilega að það þyrfti ekkert meiri fyrirvara með skiplagsmaskínuna á heimilinu!
Versta er auðvitað að 15 góðir vinir okkar eru erlendis og geta því væntanlega ekki mætt með svona stuttum fyrirvara:(
Þannig að núna getið þið kæra fjölskylda og vinir farið að bíða spennt eftir boðskortinu;)
Og já þetta er ekki djók...
laugardagur, maí 16, 2009
föstudagur, maí 15, 2009
Leikhúsvinirnir...
Við Andri höfum stundað það í alllangan tíma að fara með góðu vinafólki okkar þeim Láru og Benna í leikhús en leikhúsferðirnar hófust á köldum haustmánuðum árið 2005. Nú tæpum fjórum árum síðar höfum við farið á margar sýningar og í vetur fórum við á fjórar sýningar í Borgarleikhúsinu. Við getum nú seint talist snillingar í leikhúsferðum því yfirleitt náum við að klúðra einhverju í hverri ferð, hvort sem það er að mæta á vitlausum degi (og þurfa þá bara að fara í bíó) eða mæta í hléi og þurfa að fá nýja sýningu. Hins vegar er alltaf gaman hjá okkur og þau hjúin eðalfélagsskapur og vona ég að leikhúsfélagsskapur okkar sem og annar félagsskapur haldist um ókomna tíð.
Mig langaði aðeins að tæpa á þessum sýningum sem við höfum séð í vetur.
1. Fýsn var fyrsta sýningin sem við fórum á í þessari atrenu. Yfirskriftin er: Getur ástin fyrirgefið allt? Lífið virðist dans á rósum hjá ungum hjónum en síðan fara ýmis ógnvekjandi leyndarmál að koma upp á yfirborðið. Verkið fjallar um svartnætti mannlegs eðlis, örvæntingu, lygar og þrár. Þetta var frekar óspennandi verk og held ég að við félagarnir getum verið sammála um að þessi sýning var lélegust þennan veturinn. Kannski of drungalegt og leiðinlegt viðfangsefni á dimmum vetrarkvöldum...
2. Fólkið í blokkinni var næst á dagskrá, þrælskemmtilegt leikrit sem tekur einhvern veginn á öllum þáttum, fjölskyldan ákveður að setja upp söngleik sem fjallar um líf þeirra. Þarna er tekist á við fötlun, ótímabæra þungun, drykkjuvandamál, fjárhagsvandamál og svona beisiklí bara flóruna af svona hlutum sem margir eru að takast á við. Ótrúlega hjartnæm saga og fatlaði strákurinn nær að bræða alla. Á ákveðnum tímapunkti fengum við Lára tár í augun en það var bara út af einhverju "tötsí" lagi;) Ég myndi segja að þetta verk standi upp úr hvað varðar skemmtanagildi (kannski ekki alveg að marka þar sem öll hin þrjú komu að einhverju leyti inn á kynferðislega áreitni).
3. Rústað kom þar á eftir og rústaði allaveganna Fýsn svo mikið er víst. Sýningin var bönnuð innan 16 ára og ekki fyrir viðkvæma. Við vorum því undirbúin að fara út í sjokki en höndluðum þetta bara nokkuð vel. Sýningin tók einhvern allt það versta sem til er í heiminum og setti það saman í einn pakka. Ein kona hélt fyrir andlitið á sér megnið af sýningunni. Ég hefði ekki viljað sleppa þessari sýningu enda áttu Ingvar og Kristín Þóra stórleik.
4. Í kvöld voru það síðan Ökutímar sem fjallar um svik, ást og fyrirgefningu og tekur á viðkvæmu máli á óvenjulegan hátt. Skemmtileg mynd er dregin upp af Bandaríkjunum á þeim tíma sem leikritið á að gerast eða 7. áratugnum. Virkilega gott stykki og Kristín Þóra átti aftur stórleik, ég var að vísu pínu upptekin að pæla í því hvernig búningahönnuðir unnu að því að fela að hún væri ólétt en kannski bara af því ég vissi það. Hins vegar veit ég ekki hvort það var út af því að við vorum búin að fara á tvö verk þar sem kynferðislegt áreitni kom fyrir eða hvað þá fór þetta verk ekki í fyrsta sæti en við náðum síðan að tala um einn leikarann beint fyrir framan nefið á honum og vonum bara að hann hafi tekið því sem uppbyggilegri gagnrýni! Hefði líka verið gaman að hafa Lay Low á sviðinu en Ragnheiður Gröndal lék á gítar í hennar stað.
Og þar hafiði það...
lofa myndum um helgina af heimsætunni og fleirum inn á 123...
fimmtudagur, maí 07, 2009
mánudagur, maí 04, 2009
Gullkornahorn Áru...
Ég verð að fara að koma í gagnið einhvers konar skráningakerfi fyrir gullkornin sem fljúga upp úr dóttur okkar þessa dagana. Í kvöldmatnum áðan verður okkur Andra litið á hana þar sem hún situr með spenntar greipar og skyndilega hefst upptalning:
"Góði Guð: Takk fyrir mömmu, takk fyrir pabba og takk fyrir Sunnudagaskólann"
Það er ekkert verið að spara stóru orðin!
(ég man ekki eftir því að einhver hafi verið að þakka sérstaklega fyrir sunnudagaskólann í kirkjunni en það er greinilegt að barnið er þakklátt;))
Ég verð að fara að koma í gagnið einhvers konar skráningakerfi fyrir gullkornin sem fljúga upp úr dóttur okkar þessa dagana. Í kvöldmatnum áðan verður okkur Andra litið á hana þar sem hún situr með spenntar greipar og skyndilega hefst upptalning:
"Góði Guð: Takk fyrir mömmu, takk fyrir pabba og takk fyrir Sunnudagaskólann"
Það er ekkert verið að spara stóru orðin!
(ég man ekki eftir því að einhver hafi verið að þakka sérstaklega fyrir sunnudagaskólann í kirkjunni en það er greinilegt að barnið er þakklátt;))
sunnudagur, maí 03, 2009
Ég og mamma vorum á skemmtilegum tónleikum Léttsveitar Reykjavíkur áðan...
rétt áður en tónleikarnir hefjst hvíslar mamma í eyrað á mér hvort ég sjái alveg (greinilega með áhyggjur af því að langlágvaxnasta dóttirin sæi ekki yfir næsta mann). Ég jánka og segist sjá alveg prýðilega. Þá svarar mamma á móti: "já þú ert svona há í sæti eins og ég!"
alltaf lærir maður eitthvað nýtt, hef aldrei heyrt um það að vera há í sæti en mamma tjáði mér að hún myndi nota þetta óspart.
og þar hafiði það, þó ég sé ekki há í lofti er ég há í sæti:)
rétt áður en tónleikarnir hefjst hvíslar mamma í eyrað á mér hvort ég sjái alveg (greinilega með áhyggjur af því að langlágvaxnasta dóttirin sæi ekki yfir næsta mann). Ég jánka og segist sjá alveg prýðilega. Þá svarar mamma á móti: "já þú ert svona há í sæti eins og ég!"
alltaf lærir maður eitthvað nýtt, hef aldrei heyrt um það að vera há í sæti en mamma tjáði mér að hún myndi nota þetta óspart.
og þar hafiði það, þó ég sé ekki há í lofti er ég há í sæti:)
fimmtudagur, apríl 30, 2009
Íþróttaskóli...
Nú þegar dansnámskeiðinu hjá Ragga er lokið ætlum við að prófa að fara með Ágústu Rut í íþróttaskólann hjá Hönnu og Söru. Ég hlakka mjög til og fyrsti tíminn er á laugardaginn.
...síðan fór ég allt í einu að hugsa að þegar ég skoða myndir annarra barna á öðrum myndasíðum eru öll börn sem hafa farið í íþróttaskóla (sem eru ansi mörg) í liðsbúningum og sum hver eiga marga marga búninga!
Hvað gera bændur þá? Ára litla á ekki liðsbúning en ætli það sé nokkuð skylda! Hún á hins vegar afar flottan Puerto Rico bol frá Hjalla guðpabba og Evu, ætli hann verði ekki bara fyrir valinu á laugardaginn:)
Ég veit heldur ekki hvaða lið ætti að vera fyrir valinu ef maður færi út í það að fjárfesta í búning!
Nú þegar dansnámskeiðinu hjá Ragga er lokið ætlum við að prófa að fara með Ágústu Rut í íþróttaskólann hjá Hönnu og Söru. Ég hlakka mjög til og fyrsti tíminn er á laugardaginn.
...síðan fór ég allt í einu að hugsa að þegar ég skoða myndir annarra barna á öðrum myndasíðum eru öll börn sem hafa farið í íþróttaskóla (sem eru ansi mörg) í liðsbúningum og sum hver eiga marga marga búninga!
Hvað gera bændur þá? Ára litla á ekki liðsbúning en ætli það sé nokkuð skylda! Hún á hins vegar afar flottan Puerto Rico bol frá Hjalla guðpabba og Evu, ætli hann verði ekki bara fyrir valinu á laugardaginn:)
Ég veit heldur ekki hvaða lið ætti að vera fyrir valinu ef maður færi út í það að fjárfesta í búning!
miðvikudagur, apríl 29, 2009
Elskuleg móðir mín á afmæli í dag...
hún er 20 árum eldri ég en lítur ekki út fyrir að vera nema rétt nokkrum árum eldri. Mamma er yndisleg kona, hún er ótrúlega tillitsöm, umhyggjusöm og hugsar alltaf fyrst um aðra áður en hún hugsar um sjálfa sig. Við systurnar erum einstaklega heppnar að eiga hana fyrir móður og ég hef alltaf litið upp til hennar enda erum við sérstaklega góðar vinkonur líka. Hún er frábær fyrirmynd hún mamma mín.
Til hamingju með daginn elsku mamma mín:)
Þú ert bezt í heimi.
þriðjudagur, apríl 28, 2009
Að öllu léttara hjali...
Einkadóttirin er að ganga í gegnum frábært tímabil núna. Einhvern veginn kemur alltaf nýtt tímabil hjá þessum litlu manneskjum sem manni finnst skemmtilegra en það sem var á undan þó maður hefði haldið að það væri ekki hægt að toppa tímabilið á undan. Núna fljúga svoleiðis gullmolarnir upp úr henni sem minnir mig á það að ég þarf að fara að skrá þetta einhvers staðar niður!
Fyrir nokkrum dögum ákváðum við að taka á duddumálum. Farið var eftir leið Láru kláru stórvinkonu minnar sem er með uppeldið alveg á hreinu. Leiðin fólst í því að einungis er leyfilegt að vera með dudduna í rúminu því jú þar sefur hún og þá má vera með duddu. Og þar sem Áran okkar hefur alltaf verið frekar mikill "bíldólgur" (sem er þó á undanhaldi) ákváðum við að það væri líka leyfilegt að fá dudduna í bílnum þ.e.a.s þegar hún biður um hana. Það skal tekið fram að Áran elskar duddurnar sínar næstmest á eftir foreldrunum.
Allaveganna fyrsta skiptið sem ég kynnti regluna fyrir henni grét hún aðeins, eðlilega enda vön því að heima ráði hún ferðinni alltof mikið með duddurnar, á leikskólanum hins vegar eru skýrar reglur enda er þetta ekki "issue" þar. Nú 4-5 dögum síðar er þetta ekki lengur vandamál og meira að segja þegar hún vaknaði í morgun labbaði hún fram með dudduna í munninum og ég kallaði svefndrukkin úr mínu bæli að hún ætti að fara með hana í rúmið sitt. Og viti menn barnið bara snéri við og skilaði henni í rúmið! Auðvitað koma móment sérstaklega eftir kvöldmat sem hún biður um hana og að sjálfsögðu er henni velkomið að vera í rúminu sínu og "dudda" aðeins og þá skoðar hún stundum bara bækur og svona í leiðinni og kallar svo á mig og lætur mig vita að hún ætli að koma og segir mér meira að segja að hún skilji dudduna eftir. Þannig að þrjú þúsund þakkir Lára fyrir gott ráð sem svínvirkar:)
Síðan var fyrsta nemendasýningin hennar um síðustu helgi í Danskóla Ragnars. Barnið hefur nú ekki verið þekkt fyrir að vera stilltasta barnið á svæðinu en alveg ágæt þó. En á sýningunni sjálfi þegar pabbinn var mættur til að horfa á dansaði hún allan tímann og tók ekki feilspor! Við vorum að sjálfsögðu afar stolt en bölvuðum því að vera ekki með videocameru en af þessu náðust þó nokkrar myndir sem koma von bráðar inn á myndasíðuna.
Það var ekki fleira í bili...
Einkadóttirin er að ganga í gegnum frábært tímabil núna. Einhvern veginn kemur alltaf nýtt tímabil hjá þessum litlu manneskjum sem manni finnst skemmtilegra en það sem var á undan þó maður hefði haldið að það væri ekki hægt að toppa tímabilið á undan. Núna fljúga svoleiðis gullmolarnir upp úr henni sem minnir mig á það að ég þarf að fara að skrá þetta einhvers staðar niður!
Fyrir nokkrum dögum ákváðum við að taka á duddumálum. Farið var eftir leið Láru kláru stórvinkonu minnar sem er með uppeldið alveg á hreinu. Leiðin fólst í því að einungis er leyfilegt að vera með dudduna í rúminu því jú þar sefur hún og þá má vera með duddu. Og þar sem Áran okkar hefur alltaf verið frekar mikill "bíldólgur" (sem er þó á undanhaldi) ákváðum við að það væri líka leyfilegt að fá dudduna í bílnum þ.e.a.s þegar hún biður um hana. Það skal tekið fram að Áran elskar duddurnar sínar næstmest á eftir foreldrunum.
Allaveganna fyrsta skiptið sem ég kynnti regluna fyrir henni grét hún aðeins, eðlilega enda vön því að heima ráði hún ferðinni alltof mikið með duddurnar, á leikskólanum hins vegar eru skýrar reglur enda er þetta ekki "issue" þar. Nú 4-5 dögum síðar er þetta ekki lengur vandamál og meira að segja þegar hún vaknaði í morgun labbaði hún fram með dudduna í munninum og ég kallaði svefndrukkin úr mínu bæli að hún ætti að fara með hana í rúmið sitt. Og viti menn barnið bara snéri við og skilaði henni í rúmið! Auðvitað koma móment sérstaklega eftir kvöldmat sem hún biður um hana og að sjálfsögðu er henni velkomið að vera í rúminu sínu og "dudda" aðeins og þá skoðar hún stundum bara bækur og svona í leiðinni og kallar svo á mig og lætur mig vita að hún ætli að koma og segir mér meira að segja að hún skilji dudduna eftir. Þannig að þrjú þúsund þakkir Lára fyrir gott ráð sem svínvirkar:)
Síðan var fyrsta nemendasýningin hennar um síðustu helgi í Danskóla Ragnars. Barnið hefur nú ekki verið þekkt fyrir að vera stilltasta barnið á svæðinu en alveg ágæt þó. En á sýningunni sjálfi þegar pabbinn var mættur til að horfa á dansaði hún allan tímann og tók ekki feilspor! Við vorum að sjálfsögðu afar stolt en bölvuðum því að vera ekki með videocameru en af þessu náðust þó nokkrar myndir sem koma von bráðar inn á myndasíðuna.
Það var ekki fleira í bili...
mánudagur, apríl 27, 2009
Vangaveltur líðandi stundar...
Nú þegar kosningum er lokið fer maður ósjálfrátt að velta framtíðinni fyrir sér. Hvernig verður þetta á næstu mánuðum? Munu Samfylkingin og Vinstri grænir ná saman? Förum við í ESB? Mun krónan styrkjast? Hvar sem er og hvert sem maður fer er verið að ræða ástandið, kosningarnar, atvinnuleysi, hækkanir, uppsagnir o.s.frv.
Það er ljóst að við Andri erum bæði með vinnu áfram enda bæði fastráðin og Reykjavíkurborg hefur gefið það út að vernda eigi störf fastráðinna. Það liggur samt alveg ljóst fyrir að lítil sem engin föst yfirvinna verður í boði og því verður tekjutapið eitthvað. Við erum mjög lukkuleg með þessa fastráðningu enda ekki allir svo heppnir. Rétt í þessu ræddi ég við vinkonu mína, frábær kennari sem hefur gefið sig alla í starfið sitt undanfarin tvö ár og unnið frábært starf í þágu stéttarinnar. Þessi vinkona mín fær ekki áframhaldandi starf næsta haust því hún var ekki fastráðin. Hrikalega súrt fyrir kennarastéttina að missa slíkan starfskraft.
Hún er heldur ekki sú eina í kringum okkur sem er ekki með vinnu, því miður get ég talið á fleiri fingrum en annarrar handar þá vini okkar sem eru atvinnulausir eða ekki öryggir með atvinnu næsta haust. Sú tilhugsun hryllir mig skelfilega. Fyrir utan þá vini okkar sem eru í námi erlendis og ná varla endum saman því íslensku námslánin duga skammt.
Mig langar alveg svakalega að vera jákvæð og bjartsýn fyrir hönd okkar allra enda er ég þannig að eðlisfari en stundum þegar maður fær svona endalaust leiðinlegar fréttir er það erfitt.
Í augnablikinu hef ég ekki áhyggjur af okkur hérna á Laugarnesveginum enda erum við með vinnu og á tímum sem þessum skiptir það öllu máli. Við getum enn borgað af íbúðinni okkar og höfum svo sem ekkert sérstaklega þurft að halda að okkur höndum, ekkert meira en venjulega í það minnsta. En við þurfum að vera mjög passasöm á næstunni og velta krónunum aðeins betur fyrir okkur.
Í fyrrasumar vann ég aukavinnu í sumarfríinu mínu til að vega upp á móti þeirri yfirvinnu sem ég fæ á veturna. Fyrr í vetur var ég löngu búin að ákveða að slíkt myndi ég ekki gera í sumar enda fáránlegt að fá aldrei almennilegt frí. Ég hef alltaf unnið mjög mikið og verið nösk við að krækja mér í aukakrónur sem hefur oft komið sér vel. Þrátt fyrir ástandið núna ætla ég að halda mig við fyrri plön, ég ætla bara að vera í mínu sumarfríi eins og allir aðrir! Ég mun þá bara finna mér aukavinnu næsta haust...
Ég hafði nú ekki hugsað mér að vera neikvæð en satt bezt að segja hef ég miklar áhyggjur af mörgum góðum vinum mínum.
Vonandi verður þetta hrun okkur öllum einhvern tímann til góðs og gömul og góð gildi fái aftur að líta dagsins ljós en eins og staðan er núna upplifi ég reiði og kvíða í kringum mig.
Ég ætla samt að sjá fyrir mér okkur vinkonurnar sitja saman, hlæja og gleðjast og rifja upp þennan tíma sem mun þá hafa falið í sér einhvern ný tækifæri...
Nú þegar kosningum er lokið fer maður ósjálfrátt að velta framtíðinni fyrir sér. Hvernig verður þetta á næstu mánuðum? Munu Samfylkingin og Vinstri grænir ná saman? Förum við í ESB? Mun krónan styrkjast? Hvar sem er og hvert sem maður fer er verið að ræða ástandið, kosningarnar, atvinnuleysi, hækkanir, uppsagnir o.s.frv.
Það er ljóst að við Andri erum bæði með vinnu áfram enda bæði fastráðin og Reykjavíkurborg hefur gefið það út að vernda eigi störf fastráðinna. Það liggur samt alveg ljóst fyrir að lítil sem engin föst yfirvinna verður í boði og því verður tekjutapið eitthvað. Við erum mjög lukkuleg með þessa fastráðningu enda ekki allir svo heppnir. Rétt í þessu ræddi ég við vinkonu mína, frábær kennari sem hefur gefið sig alla í starfið sitt undanfarin tvö ár og unnið frábært starf í þágu stéttarinnar. Þessi vinkona mín fær ekki áframhaldandi starf næsta haust því hún var ekki fastráðin. Hrikalega súrt fyrir kennarastéttina að missa slíkan starfskraft.
Hún er heldur ekki sú eina í kringum okkur sem er ekki með vinnu, því miður get ég talið á fleiri fingrum en annarrar handar þá vini okkar sem eru atvinnulausir eða ekki öryggir með atvinnu næsta haust. Sú tilhugsun hryllir mig skelfilega. Fyrir utan þá vini okkar sem eru í námi erlendis og ná varla endum saman því íslensku námslánin duga skammt.
Mig langar alveg svakalega að vera jákvæð og bjartsýn fyrir hönd okkar allra enda er ég þannig að eðlisfari en stundum þegar maður fær svona endalaust leiðinlegar fréttir er það erfitt.
Í augnablikinu hef ég ekki áhyggjur af okkur hérna á Laugarnesveginum enda erum við með vinnu og á tímum sem þessum skiptir það öllu máli. Við getum enn borgað af íbúðinni okkar og höfum svo sem ekkert sérstaklega þurft að halda að okkur höndum, ekkert meira en venjulega í það minnsta. En við þurfum að vera mjög passasöm á næstunni og velta krónunum aðeins betur fyrir okkur.
Í fyrrasumar vann ég aukavinnu í sumarfríinu mínu til að vega upp á móti þeirri yfirvinnu sem ég fæ á veturna. Fyrr í vetur var ég löngu búin að ákveða að slíkt myndi ég ekki gera í sumar enda fáránlegt að fá aldrei almennilegt frí. Ég hef alltaf unnið mjög mikið og verið nösk við að krækja mér í aukakrónur sem hefur oft komið sér vel. Þrátt fyrir ástandið núna ætla ég að halda mig við fyrri plön, ég ætla bara að vera í mínu sumarfríi eins og allir aðrir! Ég mun þá bara finna mér aukavinnu næsta haust...
Ég hafði nú ekki hugsað mér að vera neikvæð en satt bezt að segja hef ég miklar áhyggjur af mörgum góðum vinum mínum.
Vonandi verður þetta hrun okkur öllum einhvern tímann til góðs og gömul og góð gildi fái aftur að líta dagsins ljós en eins og staðan er núna upplifi ég reiði og kvíða í kringum mig.
Ég ætla samt að sjá fyrir mér okkur vinkonurnar sitja saman, hlæja og gleðjast og rifja upp þennan tíma sem mun þá hafa falið í sér einhvern ný tækifæri...
föstudagur, apríl 24, 2009
Þá er sumarfríð klappað og klárt...
Erum búin að bóka flug til Stokkhólms þann 11. júlí en þar munum við dvelja í góðu yfirlæti hjá Helga og Gunnu í sjö nætur en þá liggur leið okkur til elsku Ítalíunnar - nánar tiltekið Milanó, til Haffa og Karí en við munum gista hjá þeim í sex nætur eða fram til 24. júlí - þá liggur leiðin aftur yfir til Stokkhólms og við ráðumst inn á hjúin þar í eina nótt eða þar til við fljúgum aftur heim á leið.
Við verðum ekki bara þrjú í ferðinni heldur fjögur því hún Svava litla ætlar að fá að koma með okkur og vera okkur innan handar sem aupair;)
Þessir kæru vinir okkar eiga auðvitað miklar þakkir skildar fyrir að vilja taka á móti okkur öllum!!!
Og já ég held þetta verði alveg fáránlega skemmtilegt:) Sænska krónan hagstæð og svona....einmitt að maður verði að versla eitthvað en það má láta sig dreyma!
Erum búin að bóka flug til Stokkhólms þann 11. júlí en þar munum við dvelja í góðu yfirlæti hjá Helga og Gunnu í sjö nætur en þá liggur leið okkur til elsku Ítalíunnar - nánar tiltekið Milanó, til Haffa og Karí en við munum gista hjá þeim í sex nætur eða fram til 24. júlí - þá liggur leiðin aftur yfir til Stokkhólms og við ráðumst inn á hjúin þar í eina nótt eða þar til við fljúgum aftur heim á leið.
Við verðum ekki bara þrjú í ferðinni heldur fjögur því hún Svava litla ætlar að fá að koma með okkur og vera okkur innan handar sem aupair;)
Þessir kæru vinir okkar eiga auðvitað miklar þakkir skildar fyrir að vilja taka á móti okkur öllum!!!
Og já ég held þetta verði alveg fáránlega skemmtilegt:) Sænska krónan hagstæð og svona....einmitt að maður verði að versla eitthvað en það má láta sig dreyma!
föstudagur, apríl 17, 2009
Barnasprengja...
Ég var ekki fyrr búin að sleppa orðinu um að næsta got yrði þann 22. apríl þegar ég fékk sms um að sá drengur væri bara mættur í heiminn! Og ég sem hafði spjallað heillengi við Ingibjörgu í hádeginu sama dag. Hamingjuóskir fara því til Ings og Adda sem eignuðust prins númer tvö á annan í páskum.
Sama dag og LA-gengið tryggði sér þennan bikar sem ég fékk að handleika síðar um kvöldið. Sannkallaður hamingjudagur á annan í páskum en fyrr um daginn fórum við líka í skírn hjá litlum frænda, Guðmundi Oliver.
Ég er búin að hitta þrjú af þessum nýjustu börnum og þau eru hvert öðru yndislegra. Ég á auðvitað myndir af mér með öllum og þær fara fljótlega inn á Árusíðu.
Það leit út fyrir að það yrði lítið um plön þessa helgina en eins og staðan er núna er ýmislegt byrja að hrúgast inn:
Huggulegheit á Laugarnesveginum í kvöld
Stelpustuð með Sóley og fleirum
Barnaafmæli og ýmislegt fleira.
Eigið góða helgi kæru vinir:)
mánudagur, apríl 13, 2009
Við Andri vorum þeirrar lukku aðnjótandi að fá sendar nokkrar myndir af fallegu Hjaltadóttur í gærkvöldi og eins og von var vísa er hún yndislega falleg. Það er eitthvað sérstakt og einstaklega skemmtilegt að fylgjast með öllum þessum góðu vinum okkar eignast börn en þau hrúgast niður þessa dagana. Næsta got er áætlað 22. apríl og við fylgjumst auðvitað spennt með.
Andri segir að öll þessi börn sem eru að fæðast hafi einhver sérstök áhrif á mig:) Annars er bara eitthvað svo mikil hamingja í loftinu - sumarið að koma með öllu því skemmtilega sem það hefur að bera og lífið einhvern veginn leikur við okkur. Það er svo yndislegt að vakna á morgnana í birtunni og sólinni og fara í sund eða róló eða bara hangsa eitthvað saman. Við nennum eiginlega bara ekkert að mæta til vinnu aftur! Ég vissi ekki að veðrið gæti haft svona mikil áhrif á mig en ég hlýt bara að vera að eldast!
Ágústa Rut er líka orðin svo stór eitthvað og mikill krakki og getur bjargað sér mikið sjálf. Mér finnst svooo stutt síðan hún var ogguponsulítil...
Hún er búin að vera frekar fyndin í páskafríinu og gerir sér orðið alveg grein fyrir því að við skiptumst greinilega á því að sofa lengur á morgnana - þó svo að móðirin sé auðvitað mun meira fyrir þá iðju;) Allaveganna í fyrradag átti Andri vaktina og fór inn til hennar því hún var að kalla, klukkan var þá að ganga átta. Hann bankar létt á hurðina og segir: "Er einhver heima?" Þá heyrist í henni: "Já ég var bara hérna að lúlla í rúminu mínu og kalla á pabba";) Síðan spyr hún Andra um sloppinn hans því hún veit að það er eitthvað sem gerist á morgnana, Andri fer í sloppinn. Loks kemur hún inn til mín og ég ákvað að vera megahress og reisti mig upp og sagði: "Hæ Ágústa Rut!" Þá bendir hún á mig ákveðin og segir: "Þú lúlla." hahaha...
Í morgun heyrði ég hana líka segja við Andra þegar hann var á leiðinni inn í herbergið okkar: "Ekki fara þarna inn, hún er sofandi!" Veit hvað mömmu sinni finnst gott að sooooofa;)
Njótið þess litla sem eftir er af páska fríinu - ég er farin að undirbúa mig fyrir skírn.
Andri segir að öll þessi börn sem eru að fæðast hafi einhver sérstök áhrif á mig:) Annars er bara eitthvað svo mikil hamingja í loftinu - sumarið að koma með öllu því skemmtilega sem það hefur að bera og lífið einhvern veginn leikur við okkur. Það er svo yndislegt að vakna á morgnana í birtunni og sólinni og fara í sund eða róló eða bara hangsa eitthvað saman. Við nennum eiginlega bara ekkert að mæta til vinnu aftur! Ég vissi ekki að veðrið gæti haft svona mikil áhrif á mig en ég hlýt bara að vera að eldast!
Ágústa Rut er líka orðin svo stór eitthvað og mikill krakki og getur bjargað sér mikið sjálf. Mér finnst svooo stutt síðan hún var ogguponsulítil...
Hún er búin að vera frekar fyndin í páskafríinu og gerir sér orðið alveg grein fyrir því að við skiptumst greinilega á því að sofa lengur á morgnana - þó svo að móðirin sé auðvitað mun meira fyrir þá iðju;) Allaveganna í fyrradag átti Andri vaktina og fór inn til hennar því hún var að kalla, klukkan var þá að ganga átta. Hann bankar létt á hurðina og segir: "Er einhver heima?" Þá heyrist í henni: "Já ég var bara hérna að lúlla í rúminu mínu og kalla á pabba";) Síðan spyr hún Andra um sloppinn hans því hún veit að það er eitthvað sem gerist á morgnana, Andri fer í sloppinn. Loks kemur hún inn til mín og ég ákvað að vera megahress og reisti mig upp og sagði: "Hæ Ágústa Rut!" Þá bendir hún á mig ákveðin og segir: "Þú lúlla." hahaha...
Í morgun heyrði ég hana líka segja við Andra þegar hann var á leiðinni inn í herbergið okkar: "Ekki fara þarna inn, hún er sofandi!" Veit hvað mömmu sinni finnst gott að sooooofa;)
Njótið þess litla sem eftir er af páska fríinu - ég er farin að undirbúa mig fyrir skírn.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
