Einn dyggasti aðdáandi þessarar forlátu bloggsíðu, eiginmaðurinn sjálfur, kvartaði sáran undan þessu bloggleysi, honum finnst greinilega gaman að lesa fréttir af okkar innihaldsmikla lífi!

Á þessum tæpa mánuði sem hefur liðið milli blogga hafa nýjar atvinnuhugmyndir litið dagsins ljós hjá minnstu konunni, hún ætlar nefnilega að verða leikskólakennari - ekki dóttir foreldra sinna fyrir ekki neitt;) Hún ætlar að vinna á Laugaborg, fer auðvitað ekki úr LA.

Hún er líka búin að prófa ýmislegt og tók þá sjálfstæðu ákvörðun að hætta bara í dansi í bili, þetta var ekkert fyrir hana að vera að dansa við aðra að hennar sögn. Hún ætlaði nefnilega að byrja í fótbolta og að sjálfsögðu tókum við bara vel í það og ég bókaði hana á æfingu með 8. flokki Þróttar. Einn laugardagsmorguninn mættum við mægður síðan á æfingu hjá Þrótti en þarna áttu að vera samankomin börn á aldrinum 2005-2007 en vildi ekki betur til en svo að þær voru þrjár stúlkurnar ásamt 23 drengjum:) Áran okkar og Anna Karólína vinkona hennar og síðan ein önnur stelpa sem gafst fljótlega upp á þessu. Þær voru sem sagt tvær vinkonurnar með mörgum 5 ára drengjum og ég sem er nú ekkert sérlega viðkvæm fékk nú alveg sting í hjartað þegar vestum í þremur mismunandi litum var hent í þau og nú átti sko að spila fótbolta og þær vinkonurnar í rauða liðinu, þær léku aðeins með en gáfust fljótt upp því miður. Hins vegar fundu þær sig vel í boðhlaupi sem þriðja liðið fékk að vera í og æfingum með boltann og sprettum o.s.frv. Ára klára kláraði æfinguna með stæl og ég tók ansi skemmtilega mynd af henni í strákahafinu í "stórt skip, lítið skip" í lokin. Hún sagði mér samt á leiðinni heim að hún ætlaði ekkert að fara aftur þarna á fótboltaæfingu, nú myndi hún bara fara í ballet og fimleika:) Og mikið skil ég hana vel og vildi óska þess að það væri til fótbolti sem er bara fyrir stelpur á þessum aldri.

Þessa dagana er ákaflega vinsælt að teikna og hún er farin að teikna okkur öll með haus og fætur og hendur út frá honum, mjög svo skemmtilegar myndir og gaman að fylgjast með þróuninni í þessu en hún lærir örugglega mjög mikið af 4 ára krökkunum á deildinni. Síðan finnst henni líka alveg frábært að perla og gerir ótrúlega flott mynstur að mínu mati en hverjum finnst nú sinn fugl fagur eins og það stendur.

Í dag fór hún síðan í fyrsta skipti til tannlæknis, ég hafði heyrt gott orð af Heiðdísi nokkurri í Turninum í Kópavogi og hún var frábær, gerði tannlæknaheimsóknina að einhvers konar ævintýraferð sem gerði það að verkum að Ára vildi ekkert fara heim og fékk fínan hring í verðlaun.

Önnur læknaheimsókn á morgun út af grun um blöðrubólgu hjá dömunni sem er þó búið að kanna í þremur þvagprufum og einni blóðprufu en það er saga í annað blogg þegar hún var stungin milljón sinnum af mjög svo ófaglegum meinatækni svo ekki sé meira sagt. Meira um það síðar...

Við hjónin höfum síðan verið að halda ansi mörgum boltum á lofti það sem af er hausti en stefnum á rólegan desember, er það ekki bara málið að hella sér inn í aðventuna alveg bara í 1. gír - það held ég nú! En svona er þetta nú bara stundum, maður hellir sér út í allskyns hluti sem voru einhvern veginn ekki á teikniborðinu en virðast teikna sig þar sjálfir:)

Vetrarleyfið senn á enda sem og rauðvínsbeljan sem við Álfur byrjuðum á síðastliðið fimmtudagskvöld. Ég lofa síðan myndum fljótlega - þarf klárlega að bæta úr myndaleysi september mánaðar.

Aðíós.

Dóttir mín hefur lengi vel haldið því fram að hún ætli að verða hárgreiðslukona þegar hún verður stór. Síðustu daga hefur hún hins vegar verið að breyta um skoðun, núna ætlar hún nefnilega að verða búðarkona. Ég spurði hana auðvitað hvað hún ætlaði að selja í búðinni sinni og svarið var einfalt: "mat!" og í kjölfarið kom: "Ég ætla að vinna í Bónus" og síðan bætti hún við að auðvitað þyrftum við samt að keyra hana þangað út af því að hún vissi ekkert hvar Bónus væri:)

Við munum auðvitað styðja hana í öllu sem hún tekur sér fyrir hendur!

Ég lenti í hressandi atviki í kennslu nú á dögunum og er ekki frá því að þetta hafi verið eitt það vandræðalegasta á mínum ferli. Svo vandræðalegt að ég mun ekki rita það á netið en hef gaman að því segja frá munnlega. Þetta kennir manni eitt, ferðir á bókamarkað geta leikið mann grátt:)

Það rann upp fyrir mér að ég á afmæli eftir litlar tvær vikur - fáir gleyma þessum degi, 6. október enda dagurinn sem Guð þurfti að blessa Ísland.

28 ára - maður er ekkert að yngjast, það er nokkuð ljóst!

Föstudagstrítment...og laugardagseyðsla!

Sushi - lit og plokk - heilun - aukatími í stærðfræði - æfing hjá keppnishópnum í Ártúnsskóla! Kom síðan heim og þá var "ráðskonan" okkar búin að taka heimilið í gegn - já þið lásuð rétt við erum komin með "ráðskonu" til að taka alþrif tvisvar í mánuði svo við getum farið beint inn í helgina í frí án þess að eyða helmingnum í tiltekt og ég er yfir mig ánægð eftir þessa ákvörðun okkar:)

heimsætastan byrjaði síðan í samkvæmisdansinum í dag með 4-5 ára, stóð sig eins og hetja þó mamma hennar þyrfti að vera að kenna í tímanum, rosa margir krakkar hjá okkur eða um 25 stykki! Sem er auðvitað frábært. Ég kenndi síðan þremur hópum og það gekk vel, duglegir að dansa þessir ungu krakkar og 5-7 voru heimsins mestu dúllur í waltz og cha cha cha:)

Fórum síðan með Álfrúnu, Agli og Eldi á sushi lestina til að leyfa börnunum að gæða sér á gúrkubitum en þau elska sushi þessi litlu krútt:) Eldur að vísu heldur æstur í wasabi og þurfti næstum að hringja á 112 en það bjargaðist fyrir horn;)

Dóttirin búin að eignast nýtt par af Ecco skóm, svarta með glimmeri og dressuð upp af Janus fyrir veturinn - alveg hreint nauðsynlegt fyrir litlu lungun í þessum kulda.

Núna er bóndinn og litla konan að elda kjötsúpu, frúin er búin að opna rautt og framundan er kósýföstudagskvöld og kærkominn frídagur á morgun.

Góðar minningar...

Mér þykir alveg óendanlega vænt um þetta blogg mitt og skemmti mér oft konunglega við það eitt að lesa gamlar færslur, komment og rifja upp gamlar minningar. Stundum fæ ég alveg fáránlega mikinn kjánahroll og stundum skellihlæ ég. Það sem er samt einhvern veginn alltaf best er að ég er eiginlega aldrei að skrifa um neitt sem skiptir einhverju rosalegu máli, sjaldan að taka reiðiköst út í eitthvað, gagnrýna, pirrast eða koma með einhverja málefnalega punkta. Það skiptir líka engu máli því þegar upp er staðið eru þetta ómetanlegar minningar síðustu sjö ára sem ylja mér um hjartarætur.

...það sem mér finnst líka svo frábært er að þegar ég skoða t.d. september 2004 þá sé ég að ég hef bara ekkert breyst neitt svakalega mikið, er bara enn alveg að horfa á sex and the city, taka hlátursköst með Álfrúnu og partýprumpa:) Það er góðs viti held ég.

Halló halló...

í kollinum á mér leynist sjálfsagt heill haugur af bloggfærslum og heldur betur lélegt af mér að hafa ekki skrifað boffs hérna í alltof langan tíma!

Eftir sumarfrí var ekki laust við að við LA-búar hlökkuðum bara til haustsins og skammdegisins sem fylgir því í kjölfarið. Sumrin eru auðvitað alltaf æðisleg og forréttindi að fá gott og endalaust skemmtilegt sumarfrí eins og myndir myndasíðunnar gefa til kynna. En síðan verður maður bara pínu þreyttur á því að vera á stöðugu flakki, endalausum boðum, hittingum, afmælum, skírnum, brúðkaupum og þar fram eftir götunum, allar helgar smekkfullar. Ekki misskilja mig, þetta er ÆÐI! En svo er bara svo gott að eiga líka svona helgar þar sem maður er bara heima með fullt af kertum að kúrast uppi í sófa og gera akkúrat ekki neitt:)

Það er nú samt sem áður sjaldan þannig hjá mér, því ég er auðvitað snillingur í að taka að mér allskyns verkefni af öllum stærðum og gerðum. Veturinn fer vel af stað í Lauglæk og ég vil meina að ég sé í skemmtilegasta og mest gefandi starfi sem um getur, tekur stundum á en með mínum frábæru vinnufélögum verður þetta leikur einn. Andri heldur áfram að "verkefnasstjórast" á frístundaheimilinu en samhliða því er hann líka í kennsluréttindanámi í HÍ og auðvitað í Zen-inu og Jiu Jitsu. Hann verður síðan í vettvangsnámi í Laugalæk einn dag í viku þannig að við verðum samstarfsmenn:) Litlu krúttlegu kennarahjónin!

Ég er síðan orðinn formlegur meðeigandi í dansskólanum og verð með þrjá hópa í vetur og einu sinni í viku á æfingum með keppniskrakkana, ég veit dáldið mikið auka fyrir utan vinnuna en svo gat ég ekki sleppt því að vera með þrek einu sinni í viku í Skylmingafélaginu og tek líka einn menntaskólastrák heim í stærðfræðiaðstoð. Þetta hljómar kannski frekar yfirþyrmandi og krafðist þess alveg að ég myndi búa til sér stundatöflu fyrir allt sem við AFO gerum fyrir utan eðlilegan vinnutíma:) En ég er svona tarnakelling, mér finnst gaman að taka góða vinnutörn í 3 mánuði og tríta mig svo vel að því loknu, þannig er það nú bara. Við Álfur vorum síðan alveg hrikalega duglegar í bjöllunum í sumar og búum vel að því í vetur og ætlum að halda áfram að æfa þar, ég kemst því miður aðeins sjaldnar en ég vildi en Álfurinn er á útopnu og náði 313 endurtekningum í Fight Gone Bad nú á dögunum með réttum þyngdum - þeir skilja sem skilja:) Snillingur hún Álfrún.

Síðast en ekki síst er heimasætan hún Ágústa Rut orðin alveg svakalega fullorðinsleg. Hún tók stórt skref um miðjan ágúst þegar hún hoppaði yfir eina deild á leikskólanum ásamt þremur vinkonum sínum og er núna á Fagralæk með 2006 fæddum börnum. Og að sjálfsögðu nýttum við tækifærið og stungum upp á því að hætta með duddu um leið og hún myndi byrja á stóru deildinni og það samþykkti hún en með því skilyrði að Alma Júlía fengi að eiga duddurnar hennar þrjár sem eftir voru. Þann örlagaríka morgun 16. ágúst setti hún síðan duddurnar í box og Andri tók með sér í vinnuna til að afhenda Hjalta. Ég bjóst við einhverju hrikalegu enda búin að heyra sögur af börnum sem voru að vakna á nóttinni og vaka í fleiri fleiri tíma. Þótt ótrúlegt sé og miðað við duddusjúklinginn sem hún var þá var þetta EKKERT mál, grét í svona ca. tíu mínútur þegar hún kom úr leikskólanum og áttaði sig á því að þetta væri orðið að veruleika en svo bara ekki söguna meir, sofnaði bara um kvöldið og hefur ekki stungið snuði upp í sig síðan! Ég var nú bara dáldið stolt af henni að standa sig svona vel í þessu. Hún er síðan að fara að byrja í 4-5 ára hópnum í dansskólanum á laugardaginn og ég krossa putta að henni eigi eftir að finnast þetta jafngaman og móður hennar fannst. Ég er meira að segja búin að fá ekta dansskó fyrir hana í stærð 25!

Hún stjórnar líka hægri vinstri á heimilinu og lætur sko ekki segja sér hvað sem er. Ég fæ t.d. oft að heyra það að hún segi pabba ef ég er að skamma hana og einnig að ég eigi að segja fyrirgefðu og nennir alveg að þræta um það endalaust að við eigum að segja fyrirgefðu við hana:) Hún elskar líka að knúsa okkur og segja "mamma er best" og "pabbi er bestur" en stundum heyrist líka "pabbi er bara vinur minn":)

Ég held ég segi þetta bara gott í bili, lofa sjálfri mér hér með að skrifa meira inn á þessa annars ágætu síðu sem ég hef haldið til haga nú á sjöunda ár!

Aðíós Róbó Linda

Ég trúi ekki að skyndilindan hafi ekkert skrifað í rúman mánuð, hún hlýtur að fara að taka sér tak!

Mun til að byrja með setja inn myndir á myndasíðuna!

Loksins er ég búin að setja inn á annað hundrað myndir úr paraferðinni góðu og munið að þarna eru bara tvö pör á ferð í allskyns sprelli og skemmtun og þess vegna eru bara myndir af þeim...eða svo gott sem:) Njótið vel...

Ég er síðan með annan eins skammt úr yndislegu sumarfríi okkar sem hefur verið dásamlegt það sem af er - bústaðaferð með góðum vinum og frábær skemmtun á Mærudögum á Húsavík þar sem við dvöldum í góðu yfirlæti í heimahúsi með fulla þjónustu, skoðuðum Hvali og kíktum í Ásbyrgi svo eitthvað sé nefnt:)

Klofi Tómasar frænda rétt handan við hornið og alltaf tilhlökkun fyrir þessa hátíð sem enginn veit þó hvernig verður hverju sinni!

Ef við erum ekki að gæsa eða steggja, í brúðkaupi, nafnaveislu eða skírn nú eða barnaafmæli þá telst það til undantekninga!

Magnús Þór Bjarnason fékk sitt fallega nafn eftir frábæra ræðu föður hans um aðdraganda fæðingu hans, nafnagift, getnað og fleira og þar var ekkert slegið af:)

Glæsilega "I´m blue dabadedadabadabadeeda Laufás Family" með þeim allra nýjasta Gunnari Andra Benediktssyni - Andri Fannar hélt því fram að skírnir hjá Láru væru þær allra skemmtilegustu en þar fær hann ávallt nafna;) Fyrir tæpum fjórum árum var það hann Bjarki Fannar og eigum við eitthvað að ræða hvað mér finnst fáránlega stutt síðan!

Mæðgur mjög svo glaðar að vera komnar í bústað í Öndverðarnesinu

Blómarósin bezta sem elskar sumarfríið sitt - sagði í bílnum á leiðinni í bústaðinn þegar við spurðum hvort hún væri ekki glöð að vera í sumarfríi: "Jú enginn að ýta mér, enginn að pota í mig, enginn að lemja mig, enginn að stríða mér!" Það tekur greinilega á að vera þriggja ára í leikskóla:)

Stokkhólmur handan við hornið og veðurspáin ljómandi!

Ég smellti inn restinni af júní myndum á www.123.is/agustarut, þetta eru m.a. myndir úr gæsunum, Árbæjarsafni og fleiru

Set hérna fyrir neðan tvær af bestu minni að baka hafraklatta fyrir síðasta daginn sinn í leikskólanum en frá og með deginum í dag er hún komin í fimm vikna sumarfrí líkt og karl faðir hennar - ekki leiðinlegt það skal ég segja ykkur:)

Ég er líka komin í mínar sex sem eftir eru...bara svona hafa það á hreinu!

Einbeitingin leynir sér ekki - við að sleikja kremið sem sagt!

Dáldið mikið sport að baka fyrir alla yndislegu kennarana á leikskólanum!

"Epilator ævintýrið"

Hún Sóley vinkona hefur aldrei verið þekkt fyrir annað en að vera með ráð undir rifi hverju og ósjaldan bent mér á ýmislegt skynsamlegt. Nú síðast var það þessi græja - epilator eða hártætari! En þegar konur hyggja á viku para/treatment ferð til Stokkhólms er nauðsynlegt að vera með vel "skafaða" leggi.

Manneskja sem hefur aldrei gerst svo stórtæk að leggja það á sig að fara í vax ætlar sér þó heldur mikið um of þegar hún fær lánaða slíka græju og byrjar að tæta - DJÖFULL ER ÞETTA VONT! Ég var rétt komin langleiðina með hægri þegar ég játaði mig sigraða, hringdi í Sóleyju og spurði hvort þetta ætti í alvörunni að vera svona sjúklega vont, Sóley greyið hafði þá ekki alveg gert sér grein fyrir hversu mikill amatör ég væri í þessum málum og benti mér á að það væri kannski gott að láta klára þetta mál með vaxi og taka svo næsta skipti með græjunni. Og sú var lendingin, ég sendi snyrtikonunni minni örvæntingarfullt sms klukkan tíu í gærkvöldi og spurði vinsamlega hvort hún gæti vaxað á mér vinstri legginn og útskýrði vandmálið fyrir henni. Fékk tilbaka hahahaha já Linda beauty is pain! og á núna tíma kl 11:30 til að klára þetta. Ég mun hins vegar ekki gefast upp á hinu og ætla fjárfesta í helv... tækinu, ég sé nefnilega hversu fínt þetta verður og alveg sársaukans virði:)

Andri spurði einmitt í gærkvöldi hvort þetta yrði ekki eins með þessa græju og álfabikarinn sem títtnefnd Sóley benti mér líka á fyrir rúmu ári síðan. Fyrst þegar ég heyrði um þennan bikar sem ætti að troða upp í leggöngin varð mér allri lokið og fullyrti að þetta væri sko ekki fyrir mig. Nú rúmu ári seinna hef ég étið það allt ofan í mig og ELSKA bikarinn minn og gæti aldrei í lífinu án hans verið og hika ekki við að dásama hann mánaðarlega:)

Ég spái sama árangri með hártætarann!

...to be continued

Blæs ekki út nös...right!

Þarna eru ca. 9 búnir og vá hvað sá síðasti tók á...

Frábær helgi að baki, Elín Anna var gæsuð á laugardaginn og var standandi prógram frá 7 um morguninn og fram á kvöld en ég svissaði yfir í þrítugsafmæli Fíu og Stínu eftir að hafa endurræst mig í Laugum Spa og við tók stanslaust stuð til að vera fimm um nóttina - þá sjaldan sem maður lyftir sér upp. Hressleikinn var samt bara þó nokkur í gær en alveg ljómandi fínt að vera í sumarfríi og get tekið svona eins og eina kríu hér og þar:)

9 dagar í "Stokkhólms-trítmentið" og niðurtalning formlega hafin

Miðnæturhlaup á Jónsmessu

Flottur hópur úr fjölskyldunni skellti sér í hlaupið og árangurinn ekkert af verri endanum. Bjarki frændi á 52:52 sem er helvíti gott fyrir mann á hans aldri:) Ekki mitt persónulega besta en 48:56 var tíminn samkvæmt klukkunni en ég geri ráð fyrir að flagan gefi mér 5-10 sek betri tíma. Fyrri hringurinn gekk mjög vel og ég var í góðum gír, sá seinni var heldur erfiðari og eiginlega bara óbærilegur á tímabili en svona vill það verða þegar maður hleypur ekki nógu oft en bjöllurnar hafa algjörlega verið í forgangi undanfarið. Markmiðið var samt bara að ná undir 50 en nú fer markmiðið að verða að ná undir 48.

Þegar ég skoða gömul úrslit úr þessu hlaupi en ég var ansi virk árin ´96, ´97 og ´98, þá átti ég best 47:08 en þetta er á aldrinum 14-16 ára og kannski ekki alveg sambærilegt en ágætis viðmið. Núna VERÐ ég bara að æfa markvisst og komast einhvern tímann undir 45, það væri draumur:)

Takk fyrir skemmtilegt hlaup, mamma, Svava, Bjarki og Jóel!

Ára litla sushibarn

Þessi mynd var tekin í febrúar síðast liðnum en þá byrjuðum við að venja heimasætuna á sushi át svo hún þyrfti ekki að éta ofan í sig allt slæmt umtal um sushi líkt og við foreldrarnir þurftum að gera á sínum tíma. Núna fjórum mánuðum síðar elskar hún að fara á Sushi lestina eins og hún kallar hana sjálf og um helgina fór hún með pabba sínum og borðaði hvorki meira né minn en 9 bita! Tók samt skýrt fram að henni þættu gúrkubitarnir bara góðir:)

Dásamlegt þetta barn það verður ekki af henni tekið ef við horfum á þetta hlutlausum augum!

Þessa dagana þýðir ekkert annað en að vera í kjól eða pilsi og í morgun gekk hún meira að segja svo langt að fara í kjól og pilsi í leikskólann! Núna er líka mjög vinsælt að segja okkur að "mamma sé best" eða "pabbi sé bestur" og núna rétt fyrir svefninn tók hún utan um okkur og sagði: "mamma er best, pabbi er bestur og ég er best, við öll þrjú erum best" Krúttleg með meiru...

Sumarfríið rúllar vel af stað hvað varðar bjölluæfingar, hlaup og hádegishittinga en það fer eitthvað minna fyrir tiltekt og öðru sem átti að framkvæma en þetta er nú bara rétt að byrja þannig ég hef engar áhyggjur af því að ég verði ekki búin að litaraða í fataskápinn og flokka í eldhússkápana að fríi loknu.

Þessa vikuna og næstu verð ég að kenna uppi í dansskóla milli 16-20 á daginn, ekki besti vinnutíminn í heimi þegar maður er með barn en gengur upp þegar pabbinn er kominn heim. Reyndar erum við með megapúsluspil til að allt gangi upp og í dag hjólaði AFO í vinnuna á hjólinu með barnastólnum, ég náði í Áru rúmlega þrjú og skutlaði henni vestur í bæ til pabba síns svo hún gæti klárað vinnudaginn með honum og þau síðan hjólað saman heim og ég farið á bílnum upp á Bíldshöfða - gott plan og virkaði vel þannig ég geri ráð fyrir að það verði notað aftur:)

Lofa nýjum myndum af ferð okkar á Árbæjarsafnið um helgina - eyddum ekki nema tæpum þremur tímum þar!

Nýjar myndir í lok maí og júní albúmi - www.123.is/agustarut

Eurovisonkvöld

Ævintýraskógurinn

Brúðkaup

Sushi og hvítvín

17. júní

It´s sommertime....

Ára hefur erft eitt gott gen frá mér...

hið víðfræga textagen:) Við Andri skildum hvorki upp né niður um daginn þegar hún bað um "djobbelífs" og spurðum endalausra spurninga um hvað þetta væri nú eiginlega eða þar til dóttir okkar var við það að fara að væla. Þá áttaði Andri sig skyndilega á því að hún væri að biðja um lagið God þar sem John Lennon syngur I don´t believe í viðlaginu! Hún er með góðan tónlistarsmekk stúlkan en greyið situr uppi með textagenið - ég meina hver man ekki eftir hommideis?

Annars sá ég það í dag að ég læt stundum alltof mikið eftir henni, þurftum að þeysast í gegnum Bónus og áður en ég vissi af var þessi meters manneskja búin að "láta" mig kaupa kleinur, kók, Sollu ís og tvo hlauporma í poka. Ég þarf klárlega að taka mig aðeins á í uppeldinu:)

Í fyrra fékk hún Spiderman blöðru á 17. júní, núna segist hún vilja Latabæjarblöðru - ekki alveg nógu góð þróun en sjáumst til hvernig þetta endar:)

Að lokum - hamingjuóskir til Örnu og Bjarna sem eignuðust son í nótt og við á Laugarnesveginum hlökkum mikið til að sjá þennan litla mann sem er án efa dásamlegur líkt og foreldrarnir.

Íslensku menntaverðlaunin


Á þriðjudaginn síðast liðinn hlaut ég þann heiður að fá Íslensku menntaverðlaunin í flokki ungra kennara sem hafa sýnt hæfileika og lagt alúð við störf sín.

Að mínu mati er það einstakur heiður að hljóta þessi verðlaun og jákvætt þegar tekið er eftir störfum kennara ásamt því að vera mikil hvatning í áframhaldandi starfi.

Slíka viðurkenningu hlýtur þó enginn upp á eigin spýtur. Ég var ákaflega heppin þegar ég fékk kennarastöðu við Laugalækjarskóla fyrir 4 árum síðan, yndislega samstarfsfólkið mitt þar hefur gert mér kleift að viða að mér ómetanlegri þekkingu og reynslu úr þeirra brunni svo ég tali nú ekki um skólastjórana þá Björn og Jón Pál sem hafa sýnt starfsfólki sínu einstakt traust og svigrúm til þess að taka aukna forystu í starfi.

Hérna má lesa greinargerð dómnefndar í heild sinni!

Ég vona síðan að ég eigi eftir að líta jafnvel út hún Ragnheiður Hermannsdóttir sem hefur verið við kennslu í 39 ár.

Ástarþakkir fyrir allar góðu kveðjurnar kæru vinir.

Virðing - Eldmóður - Gleði

1 ár = pappír

...og það verður að sjálfsögðu haldið upp á það með því að fara á Holtið:)

Kíktum með Ágústu í ævintýraskóginn en þangað fer hún alltaf með leikskólanum á mánudögum. Ævintýraskógurinn er lítill "skógur" efst í skíðabrekkunni við Dalbraut og þar læra börnin ýmislegt um náttúruna, fuglalífið og fleira. Ára elskar þennan skóg og lék á alls oddi:)

Uppstillt í myndatöku

Blása á fífil

Mæðgurnar

og feðginin

Dásamleg helgi framundan sem byrjar á bjölluæfingu með Álfinum mínum, við erum að tala um fáránlega mikla tilhlökkun að mæta, við skemmtum okkur nefnilega svo vel á þessum æfingum, lágmark eitt hláturskast á hverri æfingu!


5 vinnudagar og síðan 9 vikur í frí

Góða helgi!

Sushi, hvítvín, brúðkaup og karokí!

Síðastliðið föstudagskvöld gerðum við Álfrún og Regína okkur ansi glatt kvöld:) Við Regína byrjuðum á því að gæða okkur á dýrindis Sushi og hvítu og þegar leið á kvöldið fannst okkur ekkert sniðugara en að við myndum horfa á brúðkaupið mitt aftur því hún og Álfur voru því miður ekki á landinu þegar þessi stóri dagur átti sér stað fyrir tæpu ári síðan.

Eins og góðum brúðkaupum sæmir var drukkið vín og að þessu sinni ekki nema "litlar" þrjár flöskur. Gestirnir tveir skemmtu sér vel og brúðurinn fékk tár í augun yfir sumum atriðunum. Gamanið stóð sem hæst þegar AFO kom heim úr vinnuhitting upp úr miðnætti en að hans sögn vorum við þá farnar að syngja í flösku og taka eurovision atriði, klárlega smá sinnep á þeirri frásögn en breytir því ekki að þegar gleðin stóð sem hæst fannst okkur alltof langt síðan við hefðum farið í karokí og skelltum okkur því á hverfispöbbinn Ölver. Þar var Regína að sjálfsögðu drottningin enda höfum við Álfur lítið í hana þegar kemur að söng. Ég lét mig samt hafa það að taka lokalag kvöldsins "The Winner Takes It All" sem segir allt sem segja þarf. Það voru ansi hressar stúlkur sem röltu í gegnum dalinn sinn undir morgun og þökkuðu fyrir að engin myndavél hafði verið í fórum þeirra þetta kvöldið:)

Takk fyrir dásamlegt kvöld yndislegustu og beztu vinkonur mínar!